Davacı vekili, kadastro mahkemesine verdiği 27.02.2013 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkiline ait Eskişehir İli, Merkez . Köyü, 63 parsel sayılı taşınmazın 2001 yılında Mollaoğlu Köyünde yapılan orman kadastro çalışmaları sonucunda orman sınırları içerisine dahil edildiğini, bu durumun 20.04.2009 tarihinde.. Köyünde yapılan aplikasyon çalışmaları sırasında fark edilmesi üzerine çalışmayı yapan görevliler tarafından müvekkiline bildirildiğini, görevlillerin hata yaptıklarını ve kendileri bunu düzeltemediklerinden müvekkiline mahkemeye dava açmasını salık verdiklerini, 3116 sayılı Kanuna aykırı olarak orman sınırları içerisine alındığını iddia ederek, taşınmazın orman sınırlarından çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Kadastro Mahkemesinin 28/02/2013 tarih ve 2013/65 Esas - 2013/9 Karar sayılı kararıyla görevsizlik kararı verilerek, HMK 20. maddesi gereğince dava dosyası asliye hukuk mahkemesine gönderilmiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, Çanakkıran Köyü 63 nolu parselin 10.02.2013 tarihli krokide (B) harfiyle gösterilen 6813,18 m2'lik kısım yönünden orman sınırlandırmasına ilişkin tutanağın iptaline, davanın aynı krokide (A) harfi ile gösterilen 196,82 m2'lik kısım yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kesinleşen orman kadastrosuna itiraz ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1940 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu; daha sonra 11/05/2011 tarihinde ilân edilerek kesinleşen evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile bu ormanlarda ve evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre çekişmeli taşınmazın (B) harfi ile gösterilen bölümünün 1940 yılında yapılan ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı dışında olduğu gibi 2011 yılında yapılan aplikasyon çalışmalarında da orman sınırı dışında bulunduğu anlaşıldığına göre davanın kısmen kabulü yolunda hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, kesinleşen tahdit ve aplikasyon uygulamasında orman sınırı dışında kalan dava konusu taşınmazın, (B) harfiyle gösterilen bölüm yönünden açılan davanın hukukî yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken 63 nolu parselin (B) harfiyle gösterilen 6813,18 m2'lik kısım yönünden orman sınırlandırmasına ilişkin tutanağın iptaline, şeklinde karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple, hükmün 2. paragrafında yer alan [ (B) harfiyle gösterilen 6813,18 m2'lik kısım yönünden orman sınırlandırmasına ilişkin tutanağın iptaline, ] ibaresinin çıkartılarak, bunun yerine “açılan davanın hukukî yarar yokluğunda reddine ” ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/11/2014 günü oy birliği ile karar verildi.