Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından 24.04.2014 havale tarihli dilekçe ile özetle "...Hâkimin, 22.12.2011 tarihli duruşmada dava konusu senedin hatır senedi olarak verildiği ve anlaşmaya aykırı doldurulduğu gibi bedelsiz olduğunun ileri sürüldüğü iddiasının HMK 200 ve devamı maddeleri uyarınca yazılı delil ile ispat edilmesi gerektiği ve yazılı delil de sunulmadığından davacı vekilince iddiasını ispat için yazılı delil sunması veya davalı tarafa yemin teklif edip etmediğini açıklaması için iki haftalık kesin süre verdiğinden davanın reddedilebileceği hususunda gerekmediği halde görüşünü açıkladığı,
daha sonra ise...Mahkemesinin 2012/1388 sayılı dosyasında çift vadeli senedin bono vasfında sayılamayacağından davanın reddi kararı üzerine hâkim tarafından tanık dinlenilmesine karar verildiği, hiçbir dilekçelerinin dikkate alınmadığı, 16.03.2014 tarihli oturumda ise takip konusu bononun teminat olarak verildiği, ortaklığın bozulması nedeniyle bedelsiz kaldığı, davalı tarafından doldurulmak suretiyle takibe konulduğu iddia edildiği, buna karşılık davalı tarafın söz konusu bononun ortaklığın tasfiyesi sonucu doğan alacakları için davacı tarafından verildiğinin savunulması karşısında ispat külfetinin davacı tarafta bulunduğu,
ancak yazılı delile dayanmadığınan yemin deliline dayanılıp dayanılmadığının açıklaması şeklinde kurulan ara karar nedeniyle hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulduğu, hâkim tarafından duruşma bitiminde dosyayı takip etmemiz yolunda nasihatta bulunulduğu ...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Reddedilen Hâkim ...'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin REDDİNE ve ret talebinde bulunan davacının 1.000 TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davacı vekil Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.
Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK’nın 36. maddesinde sayılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle merci tarafından hâkimin reddi istemin reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; reddi hâkim talebinin esastan reddedilmesi ve kötüniyetle yapılması halinde disiplin para cezasına hükmedilebileceği, merci tarafından ret isteminin kötüniyetle yapıldığı hususunda belirleme yapılmadığı halde, ret isteminde bulunan aleyhine HMK 42/4 madde uyarınca disiplin para cezası uygulanması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
...
Bu sebeple; hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. paragrafında yer alan “HMK 42/4. maddesi uyarınca red talebinde bulunan davacı ...'in takdiren 1.000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına” ve 3. paragrafında yer alan “HMK 42/6 maddesi uyarınca verilen para cezasının tahsili için gereğinin davaya bakan mahkemece yapılmasına” cümlelerinin kaldırılması suretiyle düzeltilmesine ve (6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla) HUMK’nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 09/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.