2001 yılında yapılan kadastro sırasında Doğanbeyli Köyü 170 ada 44 parsel, (647,43 m2) Mayıs 1963 tarih 218 numaralı tapu kaydı nedeniyle tarla niteliğiyle Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.
Davacılar, 170 ada 44 parsel sayılı taşınmazın kendi zilyedliklerinde olduğu iddiasıyla adlarına tescil istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece, Hazine tapusunun oluştuğu 1963 yılına kadar davacılar yararına zilyedlik koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 170 ada 44 sayılı parselin tapu kaydının iptali ile davacılar adına 1/2'şer hisse oranında tapuya tesciline karar verilmiş, davalı Hazinenin temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.02.2013 tarih ve 2012/7035 E.- 2013/1136 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; '' Mahkemece, Hazinenin dayandığı Mayıs 1963 tarih ve 218 numaralı 4753 sayılı Kanuna göre oluşturulan tapu kaydı taşınmaza uymakla beraber, tapu kaydının oluştuğu 1963 yılına kadar davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.
Şöyle ki; taşınmazın doğu sınırında 52 numaralı geniş orman parseli bulunduğu halde, mahkemece orman araştırması yapılmamış, yörede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa kesinleşip kesinleşmediği araştırılmamıştır.'' denilmiştir.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulü ile Adana İli, .... İlçesi, ...Köyü 170 ada 44 nolu parselin mevcut tapu kaydının iptali ile davacılar ... ve ... adlarına 1/2 hisse oranında müştereken tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesine göre açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanun hükmüne göre orman kadastrosu çalışmaları yapılmış ve 20.12.2000 tarihinde ilân edilerek, kesinleşmiştir. Çekişmeli taşınmaz bu çalışmalarda orman sınırı dışında bırakılmıştır.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak yöntemine uygun şekilde yapılan inceleme ve araştırma sonucu çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve Hazinenin toprak tevzii tapusunun oluştuğu 1963 yılına kadar davacıların dava konusu taşınmaz üzerindeki zilyetliklerinin 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı ile mülk edinmeye yetecek nitelikte olduğu belirlenerek hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 11/11/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.