Kadastro sırasında ... Köyü 104 ada 12 parsel sayılı 482 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden zeytinlik niteliğiyle önce gerçek kişi adına tespit edilmiş ise de, 19/12/2006 tarihli komisyon kararı ile 3573 sayılı Kanuna göre tahsis edilen 61 ve 62 numaralı zeytincilik parselleri kapsamında kaldığı, ancak, imar ve ihya ile tescil şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle Hazine adına tespit edilmiş; davacı, süresi içinde tespitin iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece, taşınmazda ekonomik amaca uygun zilyedlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Yörede 1949 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastrosu, 23/09/2002 tarihinde kesinleşen 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik aplikasyon ve 2B uygulaması, 31/03/2006 tarihinde kesinleşen 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanunla değişik fennî hataların giderilmesi çalışması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi tarafından yapılan araştırma incelemeye göre, çekişmeli taşınmazın (B) harfi ile işaretli 371 m2 bölümünün 61 numaralı zeytincilik parseli kapsamında kaldığı belirlenmiş ise de.
3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanun hükümlerine göre yetkili makamlarca oluşturulmuş bir tapu kaydı veya tescile izin veren valilik onayı bulunmadığı gibi 1963 tarihli hava fotoğrafında çalılık rumuzlu, % 15 eğimli yerlerden olduğu, halen üzerinde pırnal meşesi, kekik, delice ağaçları bulunduğu, ziraat uzmanı raporuna göre tarımsal faaliyette kullanılmayan hali arazi niteliğinde olduğu,
zeytincilik parsellerinin dağıtılıp imar ve ihya koşulları tamamlandıktan sonra kişiye tahsis ve temlikinin yetkili makamlarca yapılmak suretiyle tapu kaydının oluşturulması halinde o yerin Hazinenin mülkiyetinden çıkacağı, taşınmazda 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddelerine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı saptanarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,
aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/12/2014 günü oy birliğiyle karar verildi.