Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2014/5988 K.2014/8172

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 17.03.2014 günlü hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı Hazine yanında fer'i müdahil olarak davaya katılan M.P. Ltd. Şti vekili Av. A.. A.. tarafından istenilmekle, tayin olunan 30.09.2014 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden Hazine vekili Av. H. S., M. P. Y.. R. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. A.. A.. geldi, diğer taraftan davacı Orman Yönetimi vekili Av. I.H. S. geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

KARAR

Kadastro sırasında, G.Köyü . ada 60 parsel sayılı taşınmaz, 2/B uygulaması nedeniyle orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Davacı Orman Yönetimi, orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, çekişmeli parselle ilgili olarak kadastro tespit tutanağı düzenlenmediği ve bu nedenle kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Milas Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine ilişkin verilen karar, davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle Dairenin 13.10.2009 gün ve 2009/11852-14584 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiş ve dosya sulh hukuk mahkemesine aktarılmıştır.

Sulh hukuk mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 3533 sayılı Kanun gereğince davaya bakma görevinin kıdemli asliye hukuk mahkemesine ait olduğu, kaldı ki dava konusu taşınmazın dava tarihi itibarıyla değerine göre de görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine ilişkin verilen karar, davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle,

Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 21.09.2010 tarih ve 2010/6591-10842 sayılı kararı ile “davanın kesinleşen tahdide dayanılarak açılmış olması ve mülkiyetin aktarımı istemini içermesi karşısında hakemde görülemeyeceği nedeniyle mahkeme gerekçesi yerinde değilse de dava tarihi olan 27/01/2003 tarihindeki değeri karşısında görevsizlik kararının yerinde olduğu...” gerekçesiyle onanarak kesinleşmiş ve dosya Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Yargılama sırasında 13.01.2014 havale tarihli dilekçe ile 207 ada 95, 96, 97 ve 98 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin M.. Ö.., 30.10.2013 havale tarihli dilekçe ile 207 ada 91, 92, 93 ve 94 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin de M.P. Limited Şirketi davalı Hazine yanında davaya fer'i müdahile suretiyle katılmışlardır.

Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne, 14.11.2013 tarihli müşterek rapor ve krokide (B) harfi ile gösterilen ve orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu anlaşılan ve 2/B çalışmaları neticesinde ifrazen oluşan 207 ada 90 ilâ

100 parsel sayılı taşınmazların davalı Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptalleri ile orman niteliğiyle Hazine adına tescillerine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve davalı yanında davaya katılan fer'i katılanlar M. P. Ltd. Şti. vekili ve M.. Ö.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1965 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1982 yılında 1744 sayılı Kanunun 2. maddesi, 1984 ve 1996 yıllarında ise, 2896 ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2/B uygulaması yapılmış ve kesinleşmiştir.

Dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen ek madde 4 uyarınca kullanım kadastro çalışması yapılmış ve 31.05.2010 ilâ 30.06.2010 tarihleri arasında ilâan edilmiş, dava konusu taşınmaz 207 ada 90 ilâ 100 parsel sayısında beyanlar hanesinde kullanıcıları belirlenmek suretiyle tesbit edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, davanın, Kadastro Mahkemesi'ne açıldığı Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen görevsizlik kararı sonucu genel mahkemeye aktarıldığı anlaşılmaktadır.

Görev yönünden verilen ret kararının Yargıtay tarafından onanması sonucu görevli mahkemenin genel mahkemeler olarak belirlenmiş olsa da, yargılama sırasında ve Yargıtay denetiminden sonra yörede 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen ek madde 4 uyarınca kadastro çalışması yapıldığı ve 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca 31.12.1981 tarihinden önce nitelik yitirdiği gerekçesiyle orman sınırı dışına çıkartılan dava konusu taşınmaza ilişkin olarak 207 ada 90 ilâ 100 parsel sayısında tesbit tutanağı düzenlendiği ve kullanıcılarının beyanlar hanesine şerh verildiği anlaşıldığından,

3402 sayılı Kanunun 5 ve 27. maddeleri uyarınca dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tutanağının düzenlendiği tarihten itibaren kadastro mahkemesinin görevli bulunmasına rağmen uyuşmazlığın esası hakkında inceleme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.