Davacılar vekili, 06.10.2000 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; ilk tesis tarihi Mart 1328 tarih ve 12 sıra nolu olan tapu kaydı, kök muris... oğlu ... adına kayıtlı iken ölümü ile mirasçılar adına intikal ettiğini, dava konusu taşınmazların bu tapu kapsamında kaldığını ve başından beri muris ve müvekkilleri tarafından aralıksız ve çekişmesiz kullanıldığını, bu yere ilişkin aynı zaman da vergi kaydı olduğunu, davacılar ... ve ...'nın diğer davacılardan noter senedi ile hisse satın aldığını, diğer davacıların ise kayıt malikinin mirascısı olduklarını belirterek, yörede yapılan kadastro çalışmaları sırasında bu yerlerin ...
Köyü 634 sayılı parsel ile 542 parsel sayılı taşınmazlar kapsamında kaldığını ve yapılan ölçümde (B ve C) olarak işaretlendiğini, bu nedenle belirtilen bu kısımların tapusunun iptali ile müvekkilleri adına, hisseleri oranında tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.Mahkemece, davalıların dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmazlara uymadığı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tesciline ilişkindir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3302 sayılı Kanuna göre 20.08.1991 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 634 sayılı parsel yönünden çekişmeli taşınmaz hakkında Manavgat Kadastro Mahkemesince ham toprak niteliği ile tapulama dışı bırakılmasına ilişkin karar temyizen inceleme sonucu Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 07/12/1990 gün 1986/20489 - 1990/14926 sayılı kararı ile ham toprak niteliği ile ... adına tesciline karar verilerek hükmün kesinleştiği, kesinleşme tarihinden itibaren de dava tarihine kadar 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesinde söz edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği, 542 sayılı parsel yönünden ise;
davacıların dayandıkları tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaza uymadığı, başka parsellere revizyon gördüğü, dayanılan vergi kayıtlarının ise başka köye ait olduğu, ayrıca taşınmazlar üzerinde davacıların ekonomik amaca uygun zilyetliklerinin de bulunmadığı dosya kapsamından anlaşıldığına göre, davacının 542 sayılı parsel yönünden davasının bu gerekçelerle reddine karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle reddedilmiş olması doğru değil ise de, davanın mahkemece reddedilmiş olduğu dikkate alınarak temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle
doğru olan hükmün bu gerekçelerle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/09/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.