Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2014/6829 K.2014/7652

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

1964 yılında yapılan kadastro sırasında H.Köyü, 54 parsel sayılı 22475 m² yüzölçümündeki taşınmaz, mera niteliğiyle tesbit edilerek özel siciline tescil edilmiş, 2008 yılında da 4342 sayılı Kanun gereğince mera olarak tahsis edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, 10/11/2008 tarihinde taşınmazın bir bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14/01/2014 tarih ve 2013/10805 sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle. “Çekişmeli taşınmazın, yörede 1991 yılında yapılan 2/B çalışmasında kesinleşen 2/B alanında kaldığı ve işlemin kesinleştiği, % 10-40 eğimli, üzerinde 0,6 kapalılıkta, değişik yaşta karaçam ve ardıç ağaçları bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu tür eylemli orman niteliğindeki yerler, 4999 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 6831 sayılı Kanunun 11. maddesi gereğince talep halinde idarî yoldan Orman Yönetimine orman olarak tahsis edilebileceği gibi, usûlünce açılacak dava ile de niteliğinin orman olarak değiştirilebileceğine göre, dava dilekçesine ekli krokiden, davanın, sadece çekişmeli taşınmazın kuzeybatı köşesinde (A) ile gösterilen bölümüne yönelik olarak kısmen açıldığı;

bu durumda, HMK'nın 26. maddesinde öngörülen taleple bağlılık kuralına uyulmak suretiyle 54 sayılı parselin eylemli orman olduğu belirlenen bölümü yönünden davanın kabulü ile tapusunun iptaline karar verilmesi gerekirken, davalıların taşınmazın vasfının değiştirilmesine yönelik bir talep ve davaları bulunmadığı dikkate alınmadan, talep aşılarak, taşınmazın tamamı hakkında hüküm kurulmuş olması doğru olmadığı”na değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulüne, Kastamonu İl Mera Komisyonu tarafından Kastamonu İli, Merkez İlçesi, Halife Köyü 54 nolu parsel sayılı taşınmaz hakkında verilen 27/06/2008 tarih 433 nolu kararının iptali ile, Kastamonu İli, Merkez İlçesi, Halife Köyü 54 nolu parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarında orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mera tesbitine itiraz ile mera komisyon kararının iptali istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 2008 yılında 4342 sayılı Kanuna göre yapılan ve 10/10/2008 - 10/11/2008 tarihleri arasında ilân edilen mera komisyon çalışması ile 1991 yılında kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

Mahkemenin 25/09/2012 tarih ve 2008/773 E. - 378 K. sayılı kararı, Dairemizin 14/01/2014 tarih ve 2013/10805 E. - 452 K. sayılı kararı ile bozulmuş olup; bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sırasında ve 14/05/2014 tarihli dilekçe ile taşınmazın tamamının orman niteliğiyle tescili istenmiştir.

Mahkemece, dava ve ıslah dilekçeleri ile taşınmazın tamamının orman niteliğiyle tesciline karar verilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nun 84. maddesi ile bu konuya ilişkin 04/02/1948 tarih ve 1944/10 - 1948/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca; bir yargılama işlemi olan ıslah, soruşturma ve yargılama bitinceye kadar yapılabilir. Karar, temyiz incelemesi sonucunda bozulduktan sonra artık ıslah yapılamaz. Aynı düzenleme, yargılama aşamasında yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nun 177/1. maddesinde de yer almıştır. Davacı, bozma kararından sonra ek dava yolu ile istemde bulunabilir. Şu durumda, ıslah dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.

Açıklanan nedenle; yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.