Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 1 ve 103 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar, orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir.
Davacı, taşınmazlarda zilyet olduğu iddiasıyla dava açmıştır.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 101 ada 1 parselin tesbit gibi tesciline, 103 ada 1 sayılı parselin (A) harfi ile gösterilen 2901 m² bölümünün davacı adına tesciline, kalan kısmının tesbit gibi tesciline karar verilmiş, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22.02.2012 tarihli ve 2011/14093 E. - 2012/2479 K. sayılı kararı ile; hükmün, davacı gerçek kişinin davasının 101 ada 1 ve 103 ada 1 sayılı parselin reddedilen kısımlarına ilişkin kısmı onanmış, 103 ada 1 parselin krokide (A) ile gösterilen bölümüne ilişkin kısmı bozulmuştur.
Hükmüne uyulan onama bozma kararında özetle. "Dava konusu 103 ada 1 sayılı parsele orman niteliğiyle tesbit tutanağı düzenlendiği ve ormanların mülkiyeti Hazineye ait olduğundan, öncelikle mülk sahibi Hazine davaya dahil edilmeli, ziraat uzmanı bilirkişi vasıtasıyla yeniden yapılacak keşifte; taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen bölümünün öncesinin ne olduğu, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü, kimden kime geçtiği ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı,
maddî olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak sorulup saptanmalı, ziraat uzmanı bilirkişiden zilyetlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı konusunda bilimsel verilere dayalı rapor alınmalı, hayvan otlatmak şeklinde sürdürülen zilyedliğin ekonomik amaca uygun olup olmadığı tartışılmalı, bundan sonra toplanacak deliller çerçevesinde karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davacı ... tarafından davalılar aleyhine açılan kadastro tesbitine itiraz davasının kabulüne, dava konusu ... Köyünde kain 103 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile, Fen bilirkişi ... tarafından hazırlanan 10/01/2013 tarihli rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 2091,82 m²'lik kısmın çay bahçesi vasfıyla ... oğlu,1958 doğumlu, ...
T.C.Kimlik nolu ... adına adanın son parsel numarası verilmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline; fen bilirkişi ... tarafından hazırlanan 10/01/2013 tarihli rapora ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 45690,04 m² yüzölçümlü kısmın adanın son parsel numarası verilmek suretiyle ve aynı krokide (C) harfi ile gösterilen 37850,16 m² yüzölçümlü kısmın 103 ada 1 parsel olarak tesbit gibi tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine temsilcisi ve davalı ...
Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı içinde bırakılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda, çekişmeli 103 ada 1 sayılı parselin temyize konu (A) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu ve lehine tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesindeki zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu anlaşılarak, yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, davalı parsellerden 101 ada 1 nolu parsel hakkında daha önce verilen kararın kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından, bu hususun hüküm kısmında belirtilmemesi infazda karışıklığı yol açabileceğinden doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 1. bendinin sonuna “dava konusu ...
Köyü 101 ada 1 nolu parsel hakkında daha önce verilen, mahkemenin 2009/39-2011/50 sayılı kararı kesinleşmiş olduğundan, bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 31/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.