Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescili istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece 15.05.2009 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 48301,10 m² yüzölçümündeki bölüme yönelik davanın kabulü ile bu bölümün davacı adına tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, davacı ... ve davalılardan Hazine tarafından temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 19.04.2010 gün ve 2010/2494 E.- 2010/5242 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, taşınmazın reddedilen (B) bölümü üzerinde zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlendiğinden davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, 2) Davalı Hazine vekilinin (A) bölüme yönelik temyiz itirazlarına gelince.
Mahkemece, çekişmeli taşınmazın resmî belgelerde orman sayılmayan yerlerden olduğu ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.
Şoyle ki; çekişmeli taşınmaz üzerinde resmî belgelere dayalı olarak orman incelemesi yapan uzman bilirkişi raporunda; memleket haritası ile kadastro paftasının ölçekleri eşitlenip birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli ve komşu taşınmazların memleket haritasına göre konumu gösterilmediği gibi, orman kadastro haritasında yeri lokal olarak işaretlenmek suretiyle yetinilmiştir.
Uzman bilirkişi raporu bu haliyle taşınmazın orman olup olmadığını ve hukukî durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici değildir. Bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.
O halde; mahkemece, usûlünce orman araştırması yapılarak, dava konusu taşınmazın orman sayılmayan ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğunun belirlenmesi halinde usûlünce zilyetlik araştırması yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi] gereğine değinilerek, hüküm, (A) bölümüne yönelik bozulmuştur.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra taşınmazın fundalık niteliği ile tescil harici bırakıldığı, memleket haritasında yeşil alan olarak görüldüğü, bazı bölümlerinde eğimin % 12 olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26/02/2013 gün ve 2012/12069-1929 sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Her ne kadar; mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, incelenen dosya kapsamına, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada taşınmazın temyize konu (A) ile gösterilen 48301,10 m² yüzölçümlü bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu anlaşıldığından, taşınmazın (A) ile gösterilen bölümü yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksine görüş ve kanaatle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.” gerekçesiyle ikinci kez bozulmuştur.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne, 15/05/2009 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile işaretli 48301,10 m² yüzölçümündeki taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1970 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastro işlemi ise 1957 yılında yapılarak kesinleşmiştir.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 17/03/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.