Kadastro sırasında Mazı Köyü 137 ada 116 parsel sayılı 25808 m2 yüzölçümündeki taşınmaz; taşlık, çalılık, halî arazi niteliği ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.
Davacılar miras bırakanı ... vekili, taşınmazın 37 sayılı parselle bir bütün olarak kendi zilyedliğinde olduğu iddiasıyla Hazine adına kayıtlı tapunun iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, taşınmazın 12.11.2012 tarihli krokide (A) harfi ile işaretli 16613 m2 bölümünün tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline, kalan kısma ilişkin davanın reddine karar verilmiş, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 10/12/2013 gün ve 2013/7573 - 11428 sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [Mahkemece, çekişmeli 116 parsel sayılı taşınmazın (A) ile işaretli bölümünün orman sayılmayan, 30 - 40 yaşlarında bakımlı zeytinlik olduğu ve davacılar lehine 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddelerindeki zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, delillerin takdirinde yanılgıya düşülmüştür.
1992 yılında yapılan ilk tesis kadastrosunda dava konusu taşınmaz, taşlık, çalılık, hali arazi niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir.
Taşınmazın kadastro tespit tutanağının edinme sebepleri bölümü ve dosyadaki diğer belgeler incelendiğinde; batıdaki komşu 37 sayılı parsel ile bir bütün olduğu, 37 sayılı parsele uygulanan 1937 tarih 660 numaralı 2000 m2 yüzölçümlü doğu sınırı dağ okuyan vergi kaydı ile 22000 m2 yüzölçümlü 1981 tarihli vergi kayıtlarına değer verilmek suretiyle 37 sayılı parselin bu kayıtların yüzölçümünden de fazlasıyla 28150 m2 yüzölçümüyle ... adına tespit edildiği ve daha sonra kişiler arasında görülen kadastro mahkemesinin 1992/24 - 1995/8 sayılı kararıyla hükmen ... adına tapuya tescil edildiği,
doğu yönde orman niteliğinde 137 ada 315 sayılı parsel, yine kuzeydoğuda çalılık niteliğinde taşınmazlar bulunması nedeniyle çekişmeli 116 sayılı parselin kayıt miktar fazlası olarak ifraz edildiği ve Hazine adına tescil edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, kayıt miktar fazlası durumundaki çekişmeli 116 sayılı parselin sınırdaki ormana elatmak suretiyle kazanılmaya çalışıldığı ve zilyedlik süresi ve şekli ne olursa olsun kazanılacak yerlerden olmadığı açıktır.
Bundan ayrı; mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarından ve çekilen fotoğraflardan taşınmazın üzerinde 200 adet 30 - 40 yaşlarında zeytin bulunduğu anlaşılmakta ise de, aynı raporda, % 20 - 40 eğimli olduğu, 1938 tarihli hava fotoğraflarında çalılık olarak görüldüğü, 1976 ve 1992 tarihli memleket haritaları ile hava fotoğraflarında da yine kısmen çalılık rumuzlu yeşil alanda kaldığı bildirilmiştir.
Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/J maddesinde yazılı “Orman kadastro komisyonlarınca; orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar, Devlet Ormanı olarak sınırlandırılır.
4785 sayılı Kanunla Devletleştirilmiş ormanlar ile yukarıda belirtilen (b), (d), (e), (f), (g), (ı) ve (j) bentlerine göre orman rejimine girmiş olan sahaların herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olması bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmaz.” hükmü gereğince ve 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesinde, orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağının hükme bağlaması karşısında, bilimsel ve teknik olarak arazi eğiminin % 12'den fazla olması halinde, o arazi kesimi erozyonla karşı karşıya kalacağından, toprak muhafaza karakteri taşıdığının kabul edilmesi gerekir.
Hal böyle olunca; taşınmazın eğiminin % 12'nin üzerinde olduğu ve öncesinin çalılık olduğu saptandığından, 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi kapsamı dışında olup orman sayılan yer olduğu ve Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/j maddesi gereğince orman sınırı dışında bırakılmasının taşınmazın orman niteliğini ortadan kaldırmayacağı açıktır.
Açıklanan nedenlerle taşınmazın tümü hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.] denilmiştir.
Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesi gereğince açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1966 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadasrosu ile 30.10.1987 tarihinde ilân edilip kesinleşen dışarıda kalmış ormanların kadastrosu, aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır. Arazi kadastrosu 27.07.1992 tarihinde kesinleşmiştir.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 17/02/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.