Davacı ... Yönetimi vekili, ... Mahallesi 95 ada 20 parsel sayılı 894.420 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 1985 yılında yapılıp kesinleşen arazi kadastrosunda fidanlık niteliği ile tesbit edilip, ... adına tescil edildiğini, daha sonra bu parselin ifraz edilerek 121, 122 ve 123 parsel sayılı taşınmazlar olarak üçe ayrıldığını, 20 parselin 1980 yılında ... Havzası Ağaçlandırma ve Erozyonu Önleme Projesi kapsamında ağaçlandırıldığını, 95 ada 121 parsel sayılı taşınmazın eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman haritasında orman niteliğinde olduğunu iddia ederek, tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece, 5841 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçirilmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25/02/2013 gün ve 2012/11998-1674 sayılı kararıyla bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler hakkında Hazine ve Orman Yönetimi tarafından açılacak davaların (10) yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı” gerekçesiyle bozulmuştur.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne, çekişmeli 95 ada 121 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptaliyle orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde, orman kadastrosu yapılmamıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve eski tarihli belgelerde orman niteliğinde olmayan çekişmeli taşınmazın tapulamadan önce Orman Yönetimi tarafından ... Havzası Erozyon Kontrol Projesi kapsamında ağaçlandırıldığı ve içerisinde 20 yaş üzerinde orman ağaçları bunduğu, eylemli olarak orman niteliği kazandığı ve muhafaza ormanına ayrıldığı belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/12/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.