Davacılar vekili, 01.04.1993 tarihli dava dilekçesiyle, ... Köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, taşlık ve çalılık olarak tespit harici bırakıldığını, 3402 sayılı kanunun 14 ve 17. maddelerinde yazılı şartların gerçekleştiğini bildirerek, Medenî Kanunun 713. maddesine göre davacılar adına tescilini istemiştir .
Mahkemece davanın kabulü yolunda verilen karar, Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05.07.1995 tarih ve 1994/11493 E. - 1995/9223 K. sayılı kararı ile "taşınmazların bulunduğu Kabasakal Köyünün mevzi imar planı kapsamı içinde olduğu, husumetin Seyhan Belediyesine yöneltilmesi ve imar planı krokisinin uygulanıp taşınmazların konumunun gösterilmesi " gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.
Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kısmen kabulüne, (C) işaretli 10879 m² taşınmazın davacılar adına tesciline karar verilmiş, davacı ve davalıların tümünün temyizi üzerine, bu kez 20. Hukuk Dairesinin 20.04.1999 tarih ve 3596 E. -3946 K. sayılı kararıyla (C) işaretli bölümü yönünden 14. madde kısıtlama araştırmalarının yapılmaması, (a), (b), (d) işaretli yerler yönünden olumlu olumsuz bir karar verilmemesi ve davanın reddine karar verilen 1 ve 2 numaralı yerler yönünden, dava tarihinde kesinleşmiş bir imar planı bulunmadığı halde, bu gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı” açıklanarak bozulmuştur.
Bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne, (A) ile gösterilen 3626 m², (B) ile gösterilen 14420 m², (C) ile gösterilen 13779 m², (D) ile gösterilen 8532 m² taşınmazların davacılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine ve Belediye Başkanlıklarının temyizi üzerine,
Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 27.11.2000 gün ve 9020-9822 sayılı kararı ile “muris Ali Bayram yönünden de 3402 sayılı Kanunun 14. maddesindeki kısıtlama araştırmalarının yapılması gerektiği”ne değinilerek bozulmuş, bozma üzerine davanın kabulü yönünde verilen karar, Hazine ve ... tarafından temyiz edilmekle, Dairenin 22.09.2003 tarih ve 2003/6633 E. - 5795 K. sayılı kararı ile "Yörede orman kadastro çalışmasının başladığı, tescil istemi bakımında dava elde tutularak,
orman kadastrosuna itiraz davası yönünden görevsizlik kararı verilmesi ve kadastro mahkemesi kararının kesinleşmesinden sonra davanın esası hakkında hüküm kurulması" gerekçesi ile bozulmuş, bozma kararına uyularak, orman kadastrosuna itiraz davası yönünden mahkemenin görevsizliğine, tescil davası yönünden yargılamaya devam edilmesine ve kadastro mahkemesinde görülecek orman kadastrosuna itiraz davasının sonucunun beklenmesine karar verilmiş; ...
Kadastro Mahkemesinin 07.09.2011 gün 2011/25 - 87 sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmesi üzerine, mahkemece, tescil istemi yönünden, zilyedlik koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, Medenî Kanunun 713. maddesine göre açılan tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 26.05.1958 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosu ile davanın devamı sırasında 26.11.2001 tarihinde ilân edilip kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır.
Hükmüne uyulan bozma kararına, kararın dayandığı gerekçeye göre, çekişmeli taşınmaz hakkında ...
Kadastro Mahkemesinde ... ve arkadaşları arafından açılan orman kadastrosuna itiraz davası sonucunda, mahkemenin 2011/25-87 sayılı kararıyla (A), (B), (C) ve (D) işaretli tüm taşınmazlar yönünden orman sayılan yerlerden oldukları gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ve hükmün Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2011/16675 E. - 4503 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, temyize konu davada Orman Yönetimi, cevap dilekçesiyle orman olarak Hazine adına tescil istemiş ise de, usûlünce açtığı bir dava veya açılmış davaya harçlı katılımının bulunmadığı,
bu nedenlerle orman kadastrosuna itiraz davasının sonucunu bekleyen temyize konu tescil davasında, taşınmazların zilyedlikle kazanılacak yerlerden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde ve red sebebi ortak olan davalılar lehine ortak vekâlet ücreti takdir edilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, hükme yöneltilen tüm temyiz itirazlarının reddiyle ve usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/12/2014 günü oybirliği ile karar verildi.