Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2015/10012 K.2016/11627

Taraflar arasındaki 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesine dayalı tazminat isteğine ilişkin davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün.

Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 12.11.2014 gün ve 2014/11764 - 2014/25845 sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla ve 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 09.02.2011 tarih ve 6110 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 14. maddesinin son fıkrası ve aynı Kanuna 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. maddesi ile 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun işbölümüne ilişkin 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararı gereğince,

karar düzeltme incelemesi yapma görevinin Dairemize ait olduğu anlaşılmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında ... köyü 103 ada 89 parsel sayılı taşınmaz 04.11.1938 tarih 372 ve 21.04.2005 tarih 2 numaralı tapu kayıtlarına dayanılarak ... adına tespit edilmiş, Orman Yönetimi tarafından açılan dava sonucu Kadastro Mahkemesinin 2007/179 - E. 2008/157 K. sayılı ilâmı ile kadastro tespitinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş ve hüküm Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... köyü 103 ada 89 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedeli ödenmeksizin mahkeme tarafından orman olduğundan bahisle tapusu iptal edilerek orman vasfıyla Hazine adına tescil edildiğini belirterek 103 ada 89 parsel sayılı taşınmazın 3/4 hissesinin bedeli olarak 8000,00.-TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece davanın kabulü ile ıslah dilekçesi de dikkate alınarak 56.003,29.-TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 12.11.2014 gün ve 2014/11764 - 2014/25845 sayılı ilâmıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekili bu kez daire kararının düzeltilmesini istemiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, TMK’nın 1007. maddesinden kaynaklanan tazminat isteminde ilişkindir.

Mahkemece davacının davasının kabulüne karar verilmişse de delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmüştür. Şöyle ki; davacı dava dilekçesinde, kadastro sırasında adına tespit edildiği halde, kadastro tespitine itiraz sonucu orman olarak tesciline karar verilen 103 ada 89 parsel sayılı taşınmazın elinden çıkması nedeni ile tazminat isteminde bulunmuştur. Oysa dava konusu 103 ada 89 parsel kayden hiçbir zaman davacının olmamış, davacı adına bu parsel için tapu kaydı oluşmamıştır.

Tapu işlemleri, kadastro tespiti işlemlerinden başlayarak, birbirini takip eden sıralı işlemler olup, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan, bu kayıtlarda yapılan hatalardan TMK'nın 1007. maddesi anlamında Devlet sorumludur. Ancak anılan madde uyarınca Devletin sorumluluğu için öncelikle bir zararın bulunması ve bu zararın tapu sicilinin tutulmasından kaynaklı olması gereklidir. Somut olayda, tapulama sırasında dava konusu taşınmaz davacı adına tespit edilmişse de; hatalı yapılan tespit Kadastro mahkemesinin 2007/179 E. - 2008/157 K. sayılı hükmü ile iptal edilmiş, davacı adına tapu kaydı oluşumu engellenmiştir.

Bundan başka; dava konusu 103 ada 89 sayılı parsele revizyon gören tapu kaydının 2510 sayılı Kanun hükümlerine göre 1938 yılında oluştuğu, dayanak tapu kaydının dava konusu taşınmaza ait olmadığı hususunun, 30/03/2010 tarih ve 2010/4221 E. - 2010/4047 K. sayılı karar düzeltme kararında belirtildiği, dayanak tapu kaydının dava konusu taşınmaza ait olduğu kabul edilse dahi, bu tapu kaydının 2510 sayılı İskan Kanununa göre oluşturulduğu, bu tapulara geçerlilik tanıyan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 45. maddesinin ilgili hükmü iptal edildiğinden artık iskan tapularına değer verme olanağının kalmadığı,

taşınmazın halen 20-80 yaşlarından meşe, kayın, gürgen cinsi orman ağaçları ile kaplı olduğu ve 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince, aynı Kanunun 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirildiği,

aynı Kanunun 5. maddesinde "Devletleştirilen ormanların sahiplerini bu kanunun yürürlüğe girmesinden başlayarak 1 yıl içinde ihticaca salih mülk edinme belgeleri ve vergi kayıtlarıyla birlikte ve iş ilgililer arasında ihtilaflı durumunda ise mahkemede incelenmekte olduğuna dair alacakları belgeleriyle ormanların bağlı bulundukları devlet orman işletmesi müdürlüğüne veya o yerin mülkiye üstüne başvurmak zorundadır.

Bir yıl içinde bu ödevi yerine getirmeyenler devletleştirilen ormanın karşılığını alma hakkını kaybeder" hükmünün bulunduğu, bu hüküm uyarınca davacının dayanak iskan tapusundan dolayı tazminat talep hakkının da bulunmadığı anlaşıldığına göre, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Bu itibarla, yukarıda açıklandığı gibi yerel mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırı olup, kararın yukarıda belirtilen nedenlerle bozulması gerekirken, yanılma sonucu yazılı şekilde onandığı anlaşıldığından, davalı Hazine vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin önceki onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.