Davacı vekili, 08.12.2010 tarihli dilekçesi ile; ... köyü, 1225 parsel sayılı 31.000,00 m2 yüzölçümlü taşınmazın bir kısmının yörede 1972 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosuna göre orman sınırları içinde kalmasına karşın, 1978 yılında yapılan arazi kadastrosu ile davalı adına tesbit görerek tapuya tescil edildiğini belirterek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tescilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile 31.10.2012 tarihli orman bilirkişisi ve 03.10.2012 tarihli fen bilirkişisi rapor ve ekleri krokilerde (A1) ile gösterilen 170,96 m2, (A2) ile gösterilen 601,31 m2, (A3) ile gösterilen 2129,15 m2 ve (A4) ile gösterilen 134,41 m2'lik kısımların davalı adına olan tapusunun iptali ile bu kısımların orman vasfı ile Hazine adına tesciline, aynı krokilerde (C1) ile gösterilen 1187,90 m2 ve (C2) ile gösterilen 1372,31 m2'lik kısımların davalı adına olan tapu kaydının iptaliyle bu kısımların 2/B parseli olarak Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14/11/2013 tarih ve 2013/6283 Esas- 2013/10086 sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: ''Mahkemece verilen karar, usûl ve kanuna aykırıdır.
Şöyle ki; incelenen dosya kapsamından çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 03.10.2012 tarihli krokili raporda (A1, A2, A3 ve A4) harfleri ile işaretlenen kısımlarının kesinleşen orman tahdidi içinde, (C1 ve C2) harfleri ile işaretlenen kısımların ise 2/B parseli içinde kalan yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.
Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdit haritası içinde kalan bölümünün tapu kaydının iptali istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece, HMK’nın 26. maddesinde düzenlenen istemle bağlılık ilkesine uyulmayarak ve davaya konu olmayan çekişmeli taşınmazın 2/B parseli içinde kaldığı belirlenen fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 03.10.2012 tarihli krokili raporda (C1) ile işaretlenen 1187,90 m² ve (C2) ile işaretlenen 1372,31 m2 yüzölçümlü bölümleri hakkında da karar verilmiştir. HMK’nın 26. maddesi uyarınca mahkemeler istemle bağlıdır. İstem dışında karar verilemez.
Açıklanan nedenlerle, çekişmeli taşınmazın davaya konu olan kısmının belirlenerek yalnızca bu kısımlar hakkında karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile davaya konu olmayan 2/B alanında kalan kısımlar hakkında yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir'' denilmiştir.
Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyularak, davanın kabulü ile dava konusu ... Merkez ... köyü 1225 parsel sayılı taşınmazın Orman Mühendisi ...ve Harita- Kadastro Mühendisi...tarafından tanzim olunan bilirkişi raporlarına ekli krokide (A1) ile gösterilen 170,96 m2, (A2) ile gösterilen 601,35 m2, (A3) ile gösterilen 2129,15 m2 ve (A4) ile gösterilen 134,41 m2 yüzölçümündeki bölümlerine ilişkin davalı adına mevcut tapunun iptali ile bu bölümlerin orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 18.09.1972 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ile 04.02.2005'te ilân edilerek kesinleşen 2/B uygulaması ve 1978 yılında yapılan genel arazi kadastrosu bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına ve bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulduğuna ve dava konusu 1225 parsel sayılı taşınmazın (C1) ve (C2) ile gösterilen bölümlerin kesinleşen 2/B madde alanında (A1), (A2), (A3) ve (A4) ile gösterilen bölümlerinin kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kaldıkları belirlenerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü,
henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince Orman Yönetiminin açtığı davalar nedeniyle davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple, hükmün yargılama giderlerine ilişkin ''Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan ve takdir edilen 750,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının yaptığı ilk dava gideri 83,45 TL. tebligat gideri 19,00 TL. keşif harcı 129,20 ve 148,55 TL., bilirkişi ücreti 330,00 TL., keşif araç ücreti 100,00 TL., hava fotoğrafı masrafı 81,67 TL., temyizden sonraki masraf 46,00 TL. olmak üzere toplam 937,87 TL. yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' ilişkin paragrafları kaldırılarak,
yerlerine “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı Orman Yönetimi üzerinde bırakılmasına, davacı Orman Yönetimi lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/01/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.