Taraflar arasında görülen dava sırasında müşteki vekili tarafından sunulan 12.05.2015 tarihli dilekçede özetle "...Turhal İcra ceza Mahkemesinin 2014/171 E. sayılı dosyasında, 15.04.2015 tarihli celsede kurulan ara karar ile Turhal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/666 E. sayılı dosyasının incelenmeksizin bekletici mesele yapılmasına karar verildiği, eldeki şikayet davasının borçlunun geriye dönük nafaka ödemesinin yapılmamasından ibaret olduğu, bekletici mesele yapılmasına karar verilen asliye hukuk mahkemesi dosyasının nafakanın artırılması ve karşı olarak nafakanın kaldırılması/düşürülmesi talepli olduğu,
bu dava sonucu verilecek kararın ileriye yönelik sonuç doğuracağı, şikayet davasının ise geçmişte ödenmeyen nafaka borçları nedeni ile borçlu/sanığın cezalandırılması istemine dayandığı, bu sebeple hâkimin bekletici mesele yapılmasına -dosyayı incelemeksizin-karar verdiği, mahkemenin bu kararı ile açık kanun kurallarına aykırı hareket edildiği ve bu sebeple hâkim hakkında HSYK'ya şikayette bulunulduğu, şikayet sonucu hâkim ile müşteki arasında husumet doğduğu, hâkimin tarafsızlığının şüpheye düştüğü...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Reddedilen Hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, ret talebinde bulunan şikayetçinin 1500,00.-TL para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, müşteki vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK'nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığına ve yargılamanın devamı sırasında taraflardan birinin mahkeme hâkimi hakkında şikayette bulunması veya aleyhine dava açması,
HMK’nın 36/1-d maddesinde belirtilen “davalı olmak” anlamında yorumlanamayacağı, aksine bir yorum, yargılama yapan tüm hâkimlerin kötü niyetli taraflarca reddedilmesini kolaylaştıracağı gibi, bu hakkı kötüye kullanmak isteyenlerin davranışını da korumak anlamına geleceği, hiçbir hukuk kuralının, kötü niyetliyi korumayacağı, aksini kabul etmek, kötü niyetli kişilerce açılacak uydurma dava ve şikayetler sonucu, davaya bakan hâkimlerin sağlıklı, baskıdan uzak ve hür iradeleri ile görev yapmalarına engel olacağı gibi,
tabiî hâkim ilkesini de zedeleyeceğinden konuyu inceleyen mercinin HMK’nın 36/1-d. maddesi hükmünü yorumlaması usûl ve kanunlara uygundur. Açıklanan nedenlerle hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Müşteki vekilinin para cezasına yönelik temyiz itirazına gelince; reddi hâkim talebinin esas yönünden reddedilmesi halinde HMK'nın 42/4. maddesi gereğince reddi hâkim talebinde bulunan tarafa ancak kötüniyetli olması halinde disiplin para cezasına hükmolunabilir.
Müştekinin, hâkimin tarafsızlığından şüpheye düşülmesine neden olarak ileri sürdüğü gerekçe başlı başına hâkimin reddi nedenlerinden olmamakla birlikte, konuyu reddi hâkim talebiyle mahkemeye bildiren müştekinin bu davranışı kötü niyetli olarak kabul edilmeyeceğine göre, müştekinin 1.500.-TL. disiplin para cezası ile cezalandırılması doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple, hüküm fıkrasının ikinci bendinde yer alan “-Reddi hâkim talebinin kötüniyetle yapıldığı ve talepte bulunan N.. K..'un vermiş olduğu vekaletnamede vekillerine reddi hâkim talebinde bulunma yetkisi verdiği anlaşıldığından, şikayetçinin 1.500,00.-TL (bin beş yüz) disiplin para cezası ile cezalandırılmasına,,” cümlesinin hükümden tamamen çıkarılmasına,
yerine ikinci bend olarak “-Reddi hâkim talebinde bulunan müşteki kötüniyetli olmadığından hakkında disiplin para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/12/2015 tarihinde oy birilği ile karar verildi.