Kadastro sırasında Y.. köyü 215 ada 1, 231 ada 1 ve 179 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 298255,58 m², 989034,21 m² ve 50775,26 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, mera vasfıyla orta malı olarak, 103 ada 1, 107 ada 1 ve 102 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 1075211,49 m², 1404478,06 m² ve 1391452,26 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, orman vasfıyla Hazine adına, 251 ada 1, 179 ada 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı sırasıyla 4798,62 m², 2582,76 m², 2131,94 m², 2735, 82 m² ve 2142,93 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, tarla vasfıyla sırasıyla dava dışı Ö.. B.. B.. O.. B.. Vakfı, A.. A.., M.. C..,S.. A.. ve H.. C.. adlarına tespit edilmiştir.
Davacı Orman Yönetimi, taşınmazların orman olduğu iddiasıyla ayrı ayrı dava açmıştır. Orman Yönetimi, 251 ada 1 parsel sayılı taşınmazın sehven yazıldığını bilirdirmiştir. Vakıflar Genel Müdürlüğü 107 ada 1 sayılı parsel yönünden davaya müdahil olmuştur.
Dava dosyaları birleştirildikten sonra mahkemece, 215 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline, 231 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 04/10/2013 tarihli fen bilirkişi rapor ve sınırları gösterir krokide (A) harfi ile gösterilen 320647,97 m² yüzölçümlü kısmının kadastro tespitinin iptali ile adanın son parsel numarası verilerek orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline,
231 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 04/10/2013 tarihli fen bilirkişi rapor ve sınırları gösterir krokide (B) harfi ile gösterilen 668386,24 m² yüzölçümlü kısmının aynı ada parsel numarası altında tespit gibi mera olarak sınırlandırılmasına,
özel siciline kaydına, 103 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve bu taşınmaza ait kadastro tutanak aslının olağan usûle göre kesinleştirilmesi için kadastro müdürlüğüne iadesine, 107 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve bu taşınmaza ait kadastro tutanak aslının olağan usûle göre kesinleştirilmesi için kadastro müdürlüğüne iadesine, 102 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile 251 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve bu taşınmazlara ait kadastro tutanak aslının olağan usûle göre kesinleştirilmesi için kadastro müdürlüğüne iadesine,
179 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline, 179 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline, 179 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline, 179 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline, 179 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Orman Yönetimi vekili tarafından 231 ada 1 nolu parselin (B) harfli bölümü, 179 ada 2, 3, 4 ve 5 nolu parseller yönünden, davalı Hazine tarafından 231 ada 1 nolu parselin (A) harfli bölümü, 215 ada 1 ve 179 ada 1 nolu parseller yönünden ve davalı M..
C.. ve arkadaşları vekili vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda taşınmazların kısmen orman sayılmayan yerlerden, kısmen orman sayılan yerlerden olduğu ve çekişmeli 179 ada 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların sınırında yol olduğundan 6831 sayılı Kanunun 17/2. madde hükmüne göre orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden olmadığı ve zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu anlaşılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak; mahkemece, 179 ada 2, 3, 4 ve 5 sayılı parseller yönünden davanın reddine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı gerçek kişiler lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hüküm fıkrasının birleştirilen 2009/.. Esas sayılı dava yönünden, birleştirilen 2009/..
Esas sayılı dava yönünden, birleştirilen 2009/.. Esas sayılı dava yönünden ve birleştirilen 2009/..
Esas sayılı dava yönünden bölümlerinin her birine yeni paragraf olarak "Davalı gerçek kişi vekilinin sarf ettiği emek ve mesaisine karşılık 3402 sayılı Kanunun 31/3 maddesi uyarınca 300.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalı gerçek kişiye verilmesine," cümlelerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/11/2015 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.