Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2015/11875 K.2015/10205

Taraflar arasındaki orman kadastrona itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayılı hükmün; Dairemizin 04/06/2015 gün ve 2014/9317 E. - 2015/5307 K. sayılı ilâmıyla onanmasına, karar verilmiştir. Süresi içinde davacı Hazine vekili ile davalı Orman Yönetim vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içindeki tüm belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı M.. H.., dava dilekçesinde G.. ilçesi, G.. kasabasında birtakım taşınmazların 1975 yılında imar ilânı içine alındığı, 1988 yılı revizyon imar planı ile 1992 yılında da ihdasen arsa vasfıyla Hazine adına tescil edildiği ve 2013 yılında yapılan orman kadastrosunda bu parsellerin ormanla ilgisi olmadığı halde orman kadastro komisyonu tarafından orman sınırları içine alındığı iddiasıyla bu haksız işlemin iptali ile davaya konu taşınmazların orman sınırı dışına çıkartılarak arsa vasfıyla Hazine adına tapuya tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile, Manisa ili, G.. ilçesi, G.. beldesinde bulunan 104 ada 1 ve 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tamamının orman tahdit sınırları dışına çıkartılmasına, aynı yerde bulunan 101 ada 8 parselde ekli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilip miktarı 60,00 m2 olan kısmın orman tahdit sınırları dışına çıkartılmasına,

aynı parselde ekli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 375,00 m2'lik kısım zaten orman tahdit sınırları içine alınmadığından bu kısım yönünden davanın reddine, aynı yerde kain 114 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine, davaya konu yerler zaten Hazine adına tapuya tescil olduğundan tescil talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hükmün davacı ve davalı tarafından temyizi üzerine Dairenin 04/06/2015 gün ve 2014/9317 E. - 2015/5307 K. sayılı ilâmıyla;

[İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli 101 ada 8, 104 ada 1 ve 107 ada 1 sayılı parsellerin orman sayılan, 114 ada 1 sayılı parselin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına,] karar verilmiştir.

Davacı Hazine vekili ile davalı Orman Yönetim vekilinin Karar düzeltme dilekçelerinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür. Dairemiz kararı, karar düzeltme dilekçelerinde değinilen hususlara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usûl ve kanuna da uygun bulunduğundan davacı Hazine vekili ile davalı Orman Yönetim vekilinin işin esasına ilişkin karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

Ancak; davacı Hazine vekilinin Yargıtay ilâmındaki maddi hataya yönelik re'sen karar düzeltme istemi dikkate alındığında mahkemece yapılın keşif sonundu uzman orman bilirkişi kurulu tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda G.. ilçesi, G.. beldesinde bulunan 104 ada 1 ve 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tamamının orman tahdit sınırları dışına çıkartılmasına, aynı yerde bulunan 101 ada 8 parselde ekli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilip miktarı 60,00 m2 olan kısmın orman tahdit sınırları dışına çıkartılmasına,

aynı parselde ekli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 375,00 m2'lik kısım zaten orman tahdit sınırları içine alınmadığından bu kısım yönünden davanın reddine, aynı yerde kain 114 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine yönünde hüküm kurulmuş ve dairece 04/06/2015 gün ve 2014/9317 E. 2015/5307 K. sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiştir.

Nevar ki, anılan daire kararında çekişmeli taşınmazların orman sayılan ve sayılmayan bölümlerini belirleyen cümle ve harfler ilâma maddî hata sonucunda yanlış yazılmıştır. Maddî hata usûlî kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eder. Bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ilamdaki bu hatanın düzeltilmesi gerekmiştir.