Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2015/11976 K.2015/11859

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Orman Yönetimi çekişmeli 122 ada 8 parsel sayılı taşınmaza komşu bir kısım yerlerin kesinleşmiş orman kadastrosuna göre ormana bitişik ve orman vasfında olduğunu ileri sürerek bu yerin devlet ormanı olarak tapuya tescili istemiyle kadastro mahkemesinde dava açmıştır.

Kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararına karşı, sulh hukuk mahkemesince de görevsizlik yönünde hüküm kurulması üzerine 17. Hukuk Dairesince Sarıgöl Kadastro Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiş ve kadastro mahkemesince, davacı Orman Yönetimi'nin dava ettiği yerlerin 123 ada 6 ve 7 sayılı parseller, 122 ada 11 sayılı parsel olduğu tespit edilerek; dava dilekçesinde davalı gösterilen 122 ada 8 parsel sayılı taşınmazın dava dilekçesi kapsamı dışında kaldığı gerekçesi ile hakkında inceleme ve araştırma yapılmamış, diğer parseller üzerinden yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile.

123 ada 6 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddi ile; bu taşınmazın kadastro tespiti gibi Kamil oğlu M..

H.. adına tapuya kayıt ve tesciline, 122 ada 11 parsel ve 123 ada 7 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, ekli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilip 2975,10 m2 olan ve yol olarak kullanılmakta olan yerin orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, fen bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına, davalı Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) yönünden husumet yokluğu nedeniyle açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava orman kadastrosuna itiraza ilişkindir. Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 6831 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastrosu ve değişik 7. maddesine göre 2/B çalışmalarına aynı anda başlanmış olup, 39 nolu komisyon tarafından bitirilen çalışmalar 21.02.2008 tarihinde askı ilânına çıkarılmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; davacı Orman Yönetiminin 20.08.2008 havale tarihli dava dilekçesi ile Sarıgöl ilçesi, Ziyanlar köyünde 6831 sayılı Kanun uyarınca yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulama çalışmaları esnasında orman olarak kabul edilen ve orman sayılan yer olarak ilân edilmesi gereken bazı taşınmazların orman sayılmayan yer olarak bırakıldığını, bu nedenle dava dilekçesinde sınır hatları gösterilen taşınmazlara ilişkin orman kadastro çalışmalarının iptali ile bu taşınmazların da devlet ormanı olarak Hazine adına tescilini talep ettiği, mahkemece taşınmazların bir kısmının tefrik edildiği,

dava konusu 122 ada 11 parsel ile 123 ada 6 ve 7 sayılı parsellere ilişkin davanın ise asıl dosya olan 2008/148 esas sayılı dosya üzerinden devam edildiği, yapılan yargılaması sonucunda ise.

122 ada 11, 123 ada 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile orman olarak Hazine adına tescillerine karar verilmiş olduğu, kararın temyizen incelenmesi üzerine yerel mahkeme hükmünün Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.12.2010 tarih, 2010/14105 E. - 16539 K. sayılı ilâmı ile onandığı anlaşılmıştır.

Eldeki dosyada ise; dava konusu parsellerin asıl dosya olan 2008/148 esas sayılı dosyada inceleme konusu edilen parsellerle aynı olduğu ve mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilerek, yukarıda anılan kesin hükme konu 123 ada 6 parsel sayılı taşınmaz yönünden de araştırma ve inceleme yapılarak taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı gerekçesiyle davanın reddi ile. 123 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti gibi Kamil oğlu M..

H.. adına tesciline karar verildiği görülmüştür. Bu nedenlerle mahkemece, yapılması gereken, kesin hüküm bulunan 122 ada 11 sayılı parsel ile 123 ada 6 ve 7 sayılı parsellerin tamamı hakkında konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına dair karar vermek iken; esasa yönelik inceleme yapılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ancak.

122 ada 11 ve 123 ada 7 sayılı parseller temyize konu edilmediğinden temyiz incelemesi yalnızca davacı Orman Yönetiminin temyizine konu 123 ada 6 sayılı parsel yönünden yapılmış olup, yerel mahkemece bu parsel yönünden konusu kalmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.