Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2015/12208 K.2015/10508

Taraflar arasındaki davada İstanbul 21. Asliye Hukuk Mahkemesi ile İstanbul 10. İş Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, davalı işverene ait işyerinde 02/10/2006-09/04/2012 tarihleri arasında geçen çalışmalarının ve ödenmeyen primlerinin tespiti istemine ilişkindir.

İş Mahkemesi; hem Bulgar hem de de Türk vatandaşı olan davacının davalının yanında ikamet ederek, ev işlerini yapmak, temizlik ve bahçe işlerini yapmak suretiyle çalıştığı, aralarında İş Kanunu ilişkisi kapsamında iş ilişkisinin kurulmadığı, davacının çalışmasının İş Kanunun 4/e maddesinde kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise; davalının alacak isteminde bulunmadığı, 02/10/2006-09/04/2012 tarihleri arasında davalının yanında sürekli ve asgari ücretten fazla aylıkla çalıştığını belirterek eksik hizmetinin tespitini talep ettiği, tespit davasının iş mahkemerinde açılıp görüleceği gerekçesiyle görevsizlik yönünde karar vermiştir.

Somut olayda, davacı 02/10/2006-09/04/2012 tarihleri arasında, davalıların bünyesinde şoför ve ev hizmetleri görevlisi olarak kesintisiz şekilde çalıştığını, son aldığı maaşın 1775 00.-TL olduğu halde, sigortasının asgari ücret üzerinden gösterildiğini, bu dönem aralıksız çalıştığı halde sigortaya hiç bildirilmeyen kesintisiz çalışmasının ve çalıştığı dönemlerde eksik ödenene primlerinin tespitine karar verilmesini talep etmiş, davalı vekili ise cevap dilekçesinde, davacının müvekkilinin yanında yatılı şekilde ev ve bahçe işlerinden sorumlu olarak asgari ücretle 02/10/2006-20/01/2012 tarihleri arasında çalıştığını, tüm alacak ve hakları ile sigorta primlerinin ödendiğini ileri sürmüştür.

4857 sayılı İş Kanunun 4. maddesinde ev hizmetlerinde çalışanlara İş Kanunu hükümlerinin uygulanamayacağı, 10. maddesinde nitelikleri bakımından en çok otuz iş günü süren işlere süreksiz iş, bundan fazla devam edenlere sürekli iş deneceği, 5510 sayılı Kanunun 6/c. maddesinde ise ev hizmetlerinde çalışanların ücretle ve sürekli çalışanlar hariç sigortalı sayılmayacağı bildirilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 86/c-8 maddesinde “Aylık prim ve hizmet belgesi işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak beş yıl içerisinde iş mahkemesine başvurarak, alacakları ilâm ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları dikkate alınır.“ hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, davacının davalının yanında ev işlerinde sürekli olarak çalıştığı anlaşıldığından dolayı uyuşmazlık hizmet tespitine(sigortalılığın tespiti) ilişkin olup, uyuşmazlığın İş Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.