Tapuda davalı adına kayıtlı olan eski Duacı köyü 1235 sayılı 5001 m2 yüzölçümündeki parsel, 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi hükmüne göre yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işleminde, 27844 ada 57 parsel sayısı, 4974.62 m2 yüzölçümü ve yeni haritası ile malik hanesi “Tapu kütüğünde olduğu gibi” şeklinde tesbit edilmiş, 3402 sayılı Kanunun 11. maddesine göre 09.06.2010 ilâ 08.07.2010 tarihleri arasında ilân edildiği tutanak arkasına yazılmıştır.
Orman Yönetimi 08.07.2010 tarihinde, parselin yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidinde kısmen orman sınırları içinde bırakıldığını belirterek, bu bölümün tesbitinin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece; davanın reddine, dava konusu Duacı köyü 27844 ada 57 sayılı parselin 4974.62 m2 olarak tapu kütüğüne aktarılmasına, sınırların ve yüzölçümünün düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, Orman Yönetimi ve davalı Ş.. Ü.. D... (vekalet ücretine ilişkin olarak) tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 29/11/2011 gün ve 2011/7560-13558 sayılı ilamıyla bozulmuştur.
Bozma ilamında özetle. “Somut olayda, Orman Yönetimi çekişmeli taşınmazın yenilemeden önceki haliyle kısmen yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman tahdidi içinde kaldığı, bu bölümün tesbitinin iptalini ve orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istediğine ve dava dilekçesi aynı zamanda mülkiyete ilişkin bir istem içerdiğine göre, mülkiyete ve tasarrufa ilişkin bu davada genel mahkeme görevlidir.
Ancak, dava aynı zamanda 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi ve ilgili yönetmelik hükümlerine göre yapılan teknik çalışmaya itiraz niteliği taşıdığından, çalışmanın Kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun yapılıp yapılmadığı yöntemince araştırılmalı, yapılan çalışmaların Kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu belirlenirse, bu aykırılıkları giderecek hüküm kurulmalı, çalışmanın Kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun yapıldığı saptanırsa, Orman Yönetiminin bu yöne temas eden davasının reddine karar verilmeli;
dava dilekçesinde aynı zamanda taşınmazın bir bölümünün kesinlemiş orman kadastrosu sınırları içinde kalan devlet ormanı olduğu iddia edildiğinden, bu davada kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek, tasarrufa ilişkin bu dava yönünden görevsizliğe karar verilmelidir.” hükmüne yer verilmiştir.
Mahkemece önceki kararda direnilmesi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12/12/2012 tarih ve 2012/20 – 973 - 2012/1168 sayılı kararı ile mahkemenin direnme kararı kaldırılmıştır.
Dava dosyası kadastro mahkemesinin 2013/90 Esas sayılı dosyasına kaydedilmiş, yapılan yargılama sonucunda 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesine göre yapılan çalışmaların kanun ve teknik ölçülere uygun olduğu anlaşıldığından davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tapu kütüğüne aynen aktarılmasına, taşınmazın sınırlarının ve yüzölçümünün düzeltilmesine,
tapu iptali ve tescil istemi yönünden mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleşmiş, dava dosyası tapu iptali ve tescil istemi yönünden asliye hukuk mahkemesine aktarılmıştır.
Asliye hukuk mahkemesince davanın kısmen kabulüne, dava konusu Antalya ili, Kepez ilçesi, Duacı köyü 27844 ada 57 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının 25/04/2014 havale tarihli Harita Mühendisi M.. Ç.. ve Orman Mühendisi R. E.. T.. tarafından düzenlenen krokili raporda 57/A ile gösterilen 304,88 m2'lik bölümünün iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi ve davalı Ş.. Ü.. tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosuna dayalı tapu iptali ve tescil niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit ve dava tarihinden önce 1946 yılında 8 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca yapılıp kesinleşen orman kadastrosu; daha sonra 7 numaralı Orman Kadastro Komisyonuna bağlı 3 numaralı ekip tarafından yapılıp 14.05.1980 tarihinde, komisyon çalışmaları da 11.03.1981 tarihinde ilân edilerek, itirazsız yerlerde 14.05.1981 itirazlı yerlerde ise 11.03.1981 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanunun 2. maddesi, 23.12.1988 tarihinde ilânı edilen aplikasyon ve 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B uygulaması da vardır.
Dosya içiresindeki bilgi ve belgelerden çekişmeli taşınmazın Duacı köyü 50 parsel sayılı taşınmazın başka parsellerle tevhit ve ifrazı sonucu oluştuğu anlaşılmaktadır. 50 parsel sayılı taşınmaz ise 1963 yılında yapılan tapulama sırasında Antalya Asliye Hukuk Mahkemesinin 1957/383 E. 1959/1045 K. sayılı dosyasında orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmaz üzerinde dönüm tespiti yapılamadığı ilerde yapılacak dönüm tespiti ile mahkeme ilâmındaki miktara uyulacağı belirtilerek 63450 m² yüzölçümüyle tarla niteliğiyle Hazine adına tespit edildiği anlaşılmaktadır.
Antalya Asliye Hukuk Mahkemesinin 10/11/959 gün 1957/383 E. 1959/1045 K. sayılı ilamı incelendiğinde; davacı Bayram Akasman tarafından Orman Yönetimine husumet yöneltilerek açılan orman tahdidine itiraz davası sonucu davanın kabulüne, sınırları kararda yazılı beş parça taşınmaz hakkında yapılan 3116 tahdidinin iptaline karar verildiği, kararın temyiz edilmeden kesinleştiği görülmüştür.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman ve harita bilirkişileri tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın kısmen orman tahdidi içinde – kısmen orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu,
tahdit içinde kalan bölümün aynı zamanda Duacı köyü 50 parsel sayılı taşınmazın çapı dışında kaldığı anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına, yatırdığı temyiz harcının istek halinde iadesine 08/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.