Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2015/13426 K.2015/12891

Taraflar arasındaki davada İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret ve İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, sözleşmenin feshi nedeniyle alacak ve tazminat istemine ilişkindir. Davacı, kendisine ait ticari minibüs ile davalı şirket adı altında taşıma işi yapılması hususunda “taşıt sözleşmesi” isimli sözleşme düzenlediklerini, davalının hiçbir sebep göstermeksizin sözleşmeyi feshettiğini, bu nedenle zarara uğradığını ileri sürerek, hakediş alacağı ile uğradığı zararın tazmini ve sözleşme uyarınca verilen senedinin iadesi istemiyle dava açmıştır.

Asliye Ticaret Mahkemesi, uyuşmazlığın ticari dava olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davacı tacir değil ise de sözleşme yapılan aracın ticari olduğu ve ticari kazanç amacıyla davalı sermaye şirketi ile sözleşme yapıldığı taraflar arasındaki hukukî ilişkinin 6102 sayılı Kanun kapsamında ticari dava sayıldığı gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı vermiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer yasalarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Somut olayda, davacı bir tek ticari minibüse sahip olup, ekonomik faaliyetini ve çalışmasını daha ziyade bedeni çalışmasına dayandırması ve gelir miktarı karşısında, sahip olduğu minibüs işletmesi esnaf faaliyeti kapsamındadır. Bu nedenle davacıya ait minibüs işletmesi ticari işletme vasfında değildir. Ne var ki, dava konusu sözleşme ile davacı tarafça taşıma işi üstlenildiğinden, sözkonusu sözleşme “genel taşıma sözleşmesi” niteliğindedir.

Taşıma işleri, 6102 sayılı TTK'nın 850 vd maddelerinde düzenlemiş olup, 850/3. madde uyarınca da, taşıma işleri ticari işletme faaliyetidir. Taşıma sözleşmesi TTK'da düzenlendiğinden, bu sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıklar, TTK'nın 4/1-a maddesi karşısında “mutlak ticari” davalardandır.

Mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesince incelenip sonuçlandırılması gerekmektedir.