KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2015/14570 E., 2016/2627 K.·İncelenen Kararın
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2016
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada Alanya 3. Asliye Hukuk ve Alanya 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastrosu ile Hazine adına tespit ve tescil edilen taşınmazın beyanlar hanesinde yer alan kullanıcı ismine itiraza ilişkindir.
Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, beyanlar hanesinde yazan ... ... isimli kimsenin olmadığını, davanın tapu kayıt düzeltim davası olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.
Alanya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ise dava, tapu kaydının beyanlar hanesine yazılan zilyetlik şerhine ilişkin olduğundan davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, kararlar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.
Somut olayda davacı; ... ilçesi, ... köyü, sınırlarında 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında 1744 sayılı parselin 149,69 m² olarak ... oğlu ... ... adına tespit edildiğini, ... ... söz konusu yerde hiçbir hakkı ve zilyetliğinin olmadığını, yerin halen kendi zilyetliğinde olduğunu belirterek 1744 parsel sayılı taşınmazın malikler hanesinde yazılı olan ... oğlu ... ... iptali ile kullanıcı hanesinin ... oğlu ... ... olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Bu durumda dava, tapu kaydının düzeltimine yönelik olmayıp, tapu kaydının beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhine itiraza ilişkin olduğundan, 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesi uyarınca kullanım kadastrosunun askı ilân süresinden sonra açılan davanın, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2015/14570, K. 2016/2627, 2 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama