KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2015/14920 E., 2015/12513 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2015
- İncelenen kararın mahkemesi
- Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 17/09/2015
- Numarası
- 2014/1057-2015/1126
- Vasi adayı
- F.. U..
- Kısıtlı adayı
- S.. U..
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Vesayet hukukuna ilişkin davada İstanbul 11. Sulh Hukuk, Malatya 2. Sulh Hukuk, Ankara 13. Sulh Hukuk ve Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, kısıtlı adayının tedavi altına alınmasına ilişkindir.
İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sisteminden yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının son ikamet adresinin ”İ... Ü.. No: .. Bulgurlu Merkez/MALATYA” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.
Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının 21.10.2013 tarihli dilekçesine göre son ikamet adresinin ”Z.. Mah. .. Sk. No: .. Çankaya/ANKARA” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.
Ankara 13. Sulh Hukuk Mahkemesince; kısıtlı adayının Gaziantep ilinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.
Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yapılan kolluk araştırmasında kısıtlı adayına telefonla ulaşılmasına rağmen adresini vermek istemediği, adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “B.. Mah. S.. Sk. No:.. İçkapı No:.. Battalgazi/MALATYA” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.
Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”
Kısıtlı adayının 06.05.2014 tarihli dilekçesinden en son ikamet adresinin “B.. Mah. M.. D.. Sk. E.. Apt. No: .. Şahinbey/GAZİANTEP” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2015/14920, K. 2015/12513, 10 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama