Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2015/15358 K.2016/1859

Taraflar arasındaki davada Ankara 5. Tüketici ve Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, taraflar arasında yapılan sözleşmenin emsal ve rayice göre yeniden belirlenmesi istemine ilişkindir.

Ankara 5. Tüketici Mahkemesi, somut olayda asıl hak sahibi ... ...'ın kentsel dönüşüm projesi kapsamında tapu tahsis belgeli taşınmazını davalıya devrederek davalı ile sözleşme imzaladığı, davacının taşınmaz sahibi sıfatı dikkate alındığında davacının tüketici vasfında olmadığı, davanın genel hükümlere göre genel mahkemelerde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığa konu sözleşmenin ... ile tüketici sıfatındaki davacı arasında imzalandığı; bu sözleşmede konut bedelinden davacıya ait arsa bedelinin mahsup edildiği, mahsup edilen miktarın düşük olduğu yönündeki davanın satıcıya yöneltilmesi dikkate alınarak Tüketici Mahkemesinin görevli olacağı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı vekili, ... ili, ... ilçesi, ... Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında hak sahibi olan davacı ile davalı arasında muvafakatname imzalandığını, bu muvafakatname kapsamında hak sahibi ... ...'ın 150 m2'lik tapu tahsisli arsasının kentsel dönüşüm projesi kapsamına alındığını, ancak davalı tarafca bölgenin rayiç değerlerinin çok altında bir fiyat belirlenerek takdir hakkını kötüye kullandığını ve müvekkilinin mağdur olmasına sebep olduğunu beyan ederek davalı tarafın hakkını kötüye kullanarak fahiş şekilde düşük tespit ettiği mülkiyet bedelinin artırılması, söz konusu bedelin bilirkişi marifetiyle emsal ve rayice göre belirlenmesini talep ve dava etmiştir.

4822 sayılı Kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir.

Kanunun 3. maddesinde "Mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar.

Tüketici ise, bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder" şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukukî işlemin 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici diğer tarafın ise satıcı/sağlayıcı olması gerekir. Dosya kapsamında davacının, 4077 sayılı Kanuna göre "tüketici" tanımı kapsamında olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, eldeki davada uyuşmazlık Tüketici Kanunu kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.