Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı tarafından 10.09.2014 tarihli dilekçe ile özetle; "...2. Aile Mahkemesinin 2008/1005 E. sayılı dava dosyasının, eldeki davaya konu taşınmazın mülkiyeti üzerindeki ihtilafı giderecek mahiyette olduğundan bekletici mesele yapılması yönündeki taleplerinin reddedilmesi nedeniyle hâkimin tarafsızlığından şüphe duyduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Reddedilen hâkimin talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin HMK'nın 41/1-b maddesi uyarınca reddine ve ret talebinde bulunan davalının HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca 2.000.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 24/03/2015 tarih ve 2015/926 E. - 1977 K. sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verilmiştir.
Yargıtay bozma ilamında özetle. “HMK'nın 41. maddesi gereğince ret talebi süresinde yapılmamışsa, inandırıcı delil veya emare gösterilmemişse ve davayı uzatmak amacıyla yapıldığı açıkça anlaşılıyor ise, toplu mahkemelerde ret edilen hâkimin müzakereye katılmasıyla; tek hâkimli mahkemelerde ise; reddedilen hâkimin kendisi tarafından geri çevrilir.
HMK'nın 42/2. maddesi uyarınca ret talebinin merci tarafından kabul edilmemesi hâlinde, reddi istenen hâkim davaya bakmaya devam eder. Somut olayda; ret talebi HMK'nn 42. maddesi gereğince merci tarafından incelenmiştir. Talebi inceleyen mercinin HMK'nın 41. maddesinde düzenlenen geri çevirme kararı verme yetkisi bulunmamaktadır.
Merciin, HMK'nın 42. maddesi gereğince, ret talebi hakkında incelemesini yaparak talebin kabulü veya talebin reddi şeklinde bir karar vermesi gerekirken, HMK'nın 41. maddesi gereğince reddedilen hâkime tanınan geri çevirme kararı niteliğinde ret vermesi, usûl ve yasaya uygun olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.” denilmiştir.
Dosyayı inceleyen merci tarafından, bozma ilâmı sonrasında davalının reddi hâkim talebinin HMK'nın 42. maddesi gereği reddine, reddi hâkim talebinde bulunan davalının HMK'nın 42/4 maddesi gereği 2000,00.- TL para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir
Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/12/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.