Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2015/15815 K.2017/3957

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi vekili ile davalılar ... ve ..., ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Çekişmeli ...... köyü 131 ada 9 (Eski 196) parsel sayılı 56720,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğiyle davalı ... ve müşterekleri adına tapuda kayıtlıdır. Tapu kaydında, “mülkiyet intikalinin geçersiz olacağı”, “kısmen orman sınırı içinde” kaldığı, “T. elektrik kurumu lehine enerji nakil hattı geçirme hakkı” bulunduğu, “3402 sayılı Kanunun 22/2-a bendi uygulamasına tabi” olduğuna dair şerhler ve maliklerin mülkiyet bilgisi bölümlerinde ... lehine istimlak şerhleri bulunmaktadır.

Davacı Orman Yönetimi 10/08/2012 havale tarihli dilekçesinde özetle .... köyünde 123 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından orman kadastrosu çalışması yapıldığını, 10/08/2006 tarihinde ilan edildiğini, 10/02/2007 tarihinde kesinleştiğini, dava konusu taşınmazın kısmen orman tahditi içine alındığını belirterek dilekçesine ekli krokide gösterilen alanın orman vasfı ile Hazine adına tescilini, müdahalenin önlenmesini, kal’i, tapu kaydındaki şerh ve kısıtlamaların kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın 16/02/2015 tarihli bilirkişi ek raporuna ekli krokide (A) ile gösterilen 2.931,50 m2 yüzölçümlü bölümünün orman niteliği ile Hazine adına tesciline, bu bölüm yönünden tapuda TEK lehine kurulu irtifak şerhinin terkinine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili ile davalılar ... ve ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tahdide dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır. Yörede orman kadsatrosu ve 2/B madde uygulaması 10/08/2006 tarihinde ilan edilmiş, 10/02/2007 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece, yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiş ise de hükme esas alınan uzman bilirkişi raporları hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir, orman bilirkişi, taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunun ceza hükümlerini düzenleyen maddelerine göre anlatımda bulunmuş, ayrıca orman kadastro tutanaklarına göre OS noktaları karşısında taşınmazın durumunu anlatmamış, keza raporu dosya içinde bir örneği bulunan orman kadastrosu tutanakları karşısında çelişkili bulunmuştur.

Ayrıca mahkeme dava konusu taşınmazın yenileme kadastro tutanağını getirtmemiş, dosyaya sehven getirtildiği değerlendirilen dava dışı 199 parsel sayılı taşınmazın yenileme kadastro tutanağını getirtmiştir. Keza, bir örneği dosyada bulunan orman kadastro tutanağının tüm anlatımı ve özellikle 39 numaralı O.S. noktası tesis edilerek işe başlanığı belirtilen kısmında (sayfa:11) aynen, “... Künteşoğlu mevkiinde Hazineye ait

96 nolu tapulama parselinin kuzey sınırında Yalıköy-Lala müşterek mülki hududunda yerli kaya üzerine 39 nolu O.S. noktası tesis edilerek işe başlandığı” belirtilmiş, devamla ...’e ait 201 nolu parselin kuzey köşesinde yerli kaya üzerinde 49 nolu OS noktası tesis edildi, bu noktadan itibaren orman sınır hattının günyebatı yönde düz hatla sağ taraf ....Devlet Ormanı, sol taraf .....’e ait 201 nolu parsel olmak üzere takiple bu parselin ...... ve müştereklerine ait 200 nolu parselle müşterek batı köşesinde yerli kaya üzerinde 50 nolu OS noktası tesis edildi,

Bu noktadan itibaren orman sınır hattının kuzeybatı yönde düz hatla sağ taraf Devlet ormanı sol taraf Mehmet Genç ve müştereklerine ait 200 nolu parsel olmak üzere takiple bu parselin Ruhi ve Fatma Oğuzügen’e ait 199 nolu parselle müşterek kuzey köşesinde yerli kaya üzerinde 51 nolu OS noktası tesis edildi, Bu noktadan itibaren orman sınır hattının kuzeybatı yönde düz hatla sağ taraf Devlet ormanı sol taraf Ruhi ve Fatma Oğuzügen’e ait 199 nolu parsel olmak üzere takiple bu parselin kuzey köşesinde beton üzerine 52 nolu OS noktası tesis edildi;

bu noktadan itibaren orman sınır hattının güneybatı yönde düz hatla sağ taraf Devlet ormanı sol taraf Ruhi ve Fatma Oğuzülgen’e ait 199 nolu parsel olmak üzere takiple bu parselin Hazineye ait 96 nolu parselle müşterek kuzeydoğu köşesinde beton üzerine 53 nolu OS noktası tesis edildi; bu noktadan itibaren orman sınır hattının kuzeybatı yönünde düz hatla sağ taraf Devlet ormanı sol taraf Hazineye ait 96 nolu parsel olmak üzere takiple evvelce tesis edilmiş bulunan bu ormanın başlangıç noktası olan 39 nolu yerli kaya OS noktasına geldiği tespitle poligon kapatıldı denmektedir.

Bu tutanak içeriği karşısında orman bilirkişisinin raporu denetlenemediği gibi, mahkemece orman bilirkişi raporunun orman kadastrosu tutanağı karşısındaki çelişkisi giderilmemiştir. Taşınmazın kadastro/tapulama tutanağı ve varsa dayanakları getirilmemiş, davalılar adına tespit ve tescil nedeni araştırılmamıştır. Keza orman tahdit evrakları ekinde orman kadastro haritası bulunmamaktadır.

Bu haliyle uzman bilirkişilerin orman tahdit haritası ve tutanaklarını nasıl uyguladığı net olarak anlaşılamamaktadır.

O halde, mahkemece, orijinal kadastro paftası, dava konusu taşınmazın kadastro veya tapulama tutanağı ile varsa dayanak belgelerin ilk tesis ve tüm tedavülleri ve yenileme kadastro tutanağı ve tedavüllü tapu kaydı ile birlikte tapu ve kadastro müdürlüklerinden; yörede yapıldığı belirtilen ve dava dilekçesinde açıkça yazılı olan 196 parsel sayılı taşınmazın da konu edildiği belirtilen orman kadastrosuna ait tüm belgeler( işe başlama, çalışma, işi bitirme, sonuçlandırma, sonuçların askı ilanı- orjinalinden çekilmiş renkli orman kadastro haritası örneği) orman yönetiminden;

orman kadastro haritalarının yapımında kullanılan en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtilmeli, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu yardımıyla yeniden yapılacak keşifte,

2 Eylül 1986 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan 6831 sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Kanunun 2/B Maddesinin Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır.

Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resm Gazetede yayımlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümünde yazılı esaslar gözönünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevki, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre,

orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası

bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu ileri sürülen orman sınır noktalarını gösterir şekilde çekişmeli ve komşu taşınmazların eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları, ilk tahdit haritası, aplikasyon haritalarına göre konumu 1/5000’lik genel kadastro paftası üzerinde duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı,taşınmazın bu haritalara göre yapılan uygulamalarla ilgili konumlarını ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı,

aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek ve çekişmeli taşınmazın (X) ve (Y) değerlerini gösterir şekilde koordinatlı müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.