Davacı ... Yönetimi, ... köyü 106 ada 8 ve 126 ada 3 sayılı parseller arasından geçen yolun orman sayılan yerlerden olduğu halde, kadastro sırasında paftasında yol olarak gösterilmek suretiyle tespit dışı bırakıldığını ileri sürerek, tesbitin iptali ile taşınmazın orman niteliğiyle ... adına tescilini istemiştir.
Mahkemece, taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediğinden davanın görevsizlik nedeniyle reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz incelemesi üzerine yerel mahkeme hükmü Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.02.2009 tarih ve 2009/1836-2163 Esas ve Karar sayılı ilâmı ile onanmış, onama kararı üzerine görevsizlik kararı kesinleşerek dava dosyası asliye hukuk mahkemesine aktarılmıştır.
Asliye hukuk mahkemesince çekişmeli taşınmazın kısmen eski tarihli haritalarda orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek, davanın kabulü ile; dosya içerisinde bulunan teknik bilirkişinin 09.08.2010 tarihli raporuna ekli krokide (A1), (A2) ve (B) harfleri ile gösterilen sırasıyla 1441,38 m², 298,44 m² ve 1387,18 m² yüzölçümündeki çekişmeli taşınmaz bölümlerinin yol olarak tespit dışı bırakılması işleminin iptaline, anılan taşınmaz bölümlerinin bitişiğindeki Devlet Ormanı ile birleştirilmek suretiyle tek parsel halinde orman niteliğiyle ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından esasa ilişkin olarak temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun gereğince genel arazi kadastrosu ile birlikte yapılan ancak dava nedeniyle kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmakta olup, tutanaklar 29.01.2007- 28.02.2007 tarihleri arasında ilân edilmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 28/01/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.