KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2015/1705 E., 2015/3157 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, kısıtlı adayı ...'e Türk Medenî Kanununun 405. maddesi gereği vasi atanması istemine ilişkindir.
... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/1105 - 2014/1312 karar sayılı ilâmı ile kısıtlı adayının mernis adresinden 3 yıl evvel ayrıldığı, ... İlçesinde hizmet veren “...”nde sürekli ikamet ettiği, gerekçesi ile; yetkisizlik kararı verilerek dosya ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.
...Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 2014/1053-1058 sayılı kararı ile; her ne kadar kısıtlı adayı bakımevinde kalıyor ve bakımevinin adresi ... İlçesi sınırları içerisinde ise de; Türk Medenî Kanununun 22. maddesine göre sağlık kurumuna yerleştirmenin yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmadığından kısıtlı adayının yerleşim yerinin “.../...” olduğu gerekçesiyle mehkemenin yetkisizliğine ve dosyanın ...Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.
4721 sayılı TMK'nın;
- 411. maddesinde "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”
- 19/1. maddesinde “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”
- 22. maddesinde ise; “Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunam ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”
hükümlerine yer verilmiştir.
Yukarıda zikredilen bu yasal düzenlemeler karşısında, kısıtlı adayının yerleşim yerinin “.../...” olduğu, Türk Medenî Kanununun 22. maddesine göre bakımevine konulmanın yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2015/1705, K. 2015/3157, 16 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama