Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2015/1779 K.2015/6404

Taraflar arasındaki davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi, ... 1. Tüketici Mahkemesi ve ... 25. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Dava, Eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ve zarar ziyandan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Tüketici Mahkemesince; tarafların şirket oldukları için tüketici konumunda olmadıkları, davacının 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında "Tüketici" olduğundan söz edilemeyeceği, davaya genel hükümler uyarınca Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise; olayda davanın eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olduğunu, davanın da mutlak ticari nitelikte bulunmadığını nazara alarak uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde, asliye hukuk mahkemesinde çözülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise; davanın ticari iş niteliğinde olduğu, davalı şirketin de ticari işletmesiyle ilgisi bulunduğu, dolayısıyla uyuşmazlığın giderilmesinde ticaret mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmış olmakla mahkemenin görevsizliğine, görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesine yönelik olarak dosyanın Yargıtay 17. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 3. maddesinde "Bu Kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller ticari işlerdendir." 4. maddesinde, bu kanundan doğan hukuk "davalarının" ticari dava sayıldığı; yine, 5. maddesinin ikinci fıkrasında da, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan "davalara", ticaret mahkemesinde bakılacağı hususları düzenlenmiştir.

4077 sayılı Kanunda değişiklik yapan 4822 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun; 2. maddesi "Bu Kanun 1. maddede belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar." 3/e maddesinde ise tüketiciyi "Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi" olarak tanımlamıştır. Aynı Kanunun 23. maddesinde ise, "Bu Kanunun uygulaması ile ilgili olarak çıkacak her türlü itilafların tüketici mahkemesinde bakılacağı" hükmü bulunmaktadır.

Somut olayda dava; davacı şirket ile davalı şirket arasında akıllı ev otomasyon yapım işine ilişkin sözleşme imzalandığı, yapılan işlerin çalışır vaziyette tamamlanıp teslim edilmemesi nedeniyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak uğranılan zarar ve ziyan ile yapılan ödemenin ödeme tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte zarar ziyanın da davalı tarafından karşılanması istemine ilişkin olduğu, ayrıca, ....

Arasında düzenlendiği ve davacının ticari işlerine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, tarafların şirket oldukları için tüketici konumunda olmadıkları, davacının 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında "Tüketici" olduğundan söz edilemeyeceği gibi davanın ticari iş niteliğinde olduğu, davalı şirketin de ticari işletmesiyle ilgisi bulunduğu, dolayısıyla uyuşmazlığın giderilmesinde ticaret mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmış olmakla uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesi tarafından görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.