Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2015/2479 K.2016/4321

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı gerçek kişiler vekili 05.07.2013 havale tarihli dilekçesiyle; müvekkillerinin ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 31 sayılı parselde değişik tarihlerde hisse satın aldıklarını, müvekkillerinin hisse satın aldıkları tarihte 31 sayılı parselin yüzölçümünün tapuda 165.200,00 m² miktarında olduğunu ancak, müvekkillerinin hisse satın aldıkları tarihten sonra 31 sayılı parselin yüzölçümünün 3402 sayılı Kadastro Kanununun 41. maddesi gereğince yapılan çalışma ile 46.284,77 m² miktarında olduğunun anlaşıldığını,

müvekkillerinin tapu sicilinde yazılan yüzölçümü miktarına güvenerek taşınmazı satın aldıkları ve TMK’nın 1007. maddesi uyarınca müvekkillerinin zararından davalı ...nin sorumlu olduğundan bahisle fazlaya ilişkin hak saklı kalmak kaydıyla toplamda 40.000,00-TL maddi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalı ...den tahsiline karar verilmesi isteğiyle dava açmıştır.

Daha sonra 09.07.2014 tarihli harçsız ıslah dilekçesiyle tazminat isteğini artırarak toplamda 1.586.031,16.-TL tazminat isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne ve toplamda 1.586.031,16.-TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...den alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 41. maddesi gereğince yapılan düzeltme nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini isteğine ilişkindir.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; taraflardan her biri, yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir. Islahın kısmen veya tamamen olduğuna bakılmaksızın, taraflar aynı davada ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilir. Ancak, ıslah işlemi harca tâbi bir işlem olup ıslah edilen husus değer artırımı ise nispi tarifeye göre, değilse maktu harç yatırılmalıdır. Davalı taraf harçtan muaf olsa dahi ıslah harcının alınması gerekir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 32. maddesinin birinci cümlesinde “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz” hükmü yer almaktadır. Bu kanunî düzenleme gereğince ıslah edilen miktar yönünden bakiye nispi karar ve ilâm harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmamaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 24.12.2013 gün ve 2013/21-445 E., 2013/1625 K. sayılı kararında da bu görüş benimsenmiştir.

Somut olayda, davacılar vekili dava dilekçesinde 40.000.-TL olarak açıkladığı tazminat talebini, 09.07.20104 havale tarihli dilekçe ile toplamda 1.586.031,16.-TL’ye arttırmış ise de ıslah harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre mahkemece, ıslah harcını tamamlamak üzere davacılara süre ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken harcı yatırılmayan ıslah beyanına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.