Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2015/298 K.2015/6224

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

1984 yılında yapılan kadastro sırasında .... ilçesi, .... köyü 476 parsel sayılı 9.800 m² yüzölçümündeki taşınmaz, dava dışı 465 ve 466 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören Temmuz 1317 tarih 3 sıra nolu tapu kaydının miktar fazlası olarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile ... ve paydaşları adlarına tespit edilmiştir. İsmail Sever'in itirazı kadastro komisyonunca 12.11.1987 gün 109 sayılı kararla reddedilmiştir. Davacı ...

Yönetimi 21.10.1986 tarihinde 476 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla sulh hukuk mahkemesinde dava açmıştır. Davanın reddine yönelik verilen karar, Dairece araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur. Mahkemece bozma kararlarına uyulduktan sonra davanın kabulüne ilişkin verilen karar Dairece ikinci kez araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur. Mahkemece bozma kararlarına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, ...

Yönetiminin temyizi üzerine Dairenin 16.02.2004 gün ve 9656 E. - 443 K. sayılı bozma kararında “... Yönetiminin komisyon kararından önce dava açtığı, davaya bakma görevinin Kadastro Mahkemesine ait olduğundan görevsizlik kararı verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra dava dosyası görevsizlikle kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Kadastro mahkemesince; davanın reddine karar verilmiş, ... Yönetiminin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02.10.2006 gün 2006/10520 E. - 2006/12441 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “464, 465 ve 466 parsel sayılı taşınmazların aynı bütünden bölünme oldukları, her üç parsele ilişkin ... Yönetimi tarafından dava açıldığı anlaşıldığından anılan davaların birleştirilmesi, yöntemine uygun şekilde orman araştırması yapılması, dayanak tapu kaydının miktarı ile geçerli kapsamının belirlenmesi, asıl taşınmazın kapsamı orman veya ormandan açma değil ise kayıt miktar fazlasının kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanılabilecek yerlerden olup olmadığının belirlenmesi, sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra çekişmeli taşınmazın orman sınırları içinde kaldığı ancak Temmuz 1317 tarih 3 sıra nolu tapu kaydının miktarı ile revizyon gördüğü 465 ve 466 parsel sayılı taşınmazların ... Yönetimi tarafından açılan davalar üzerine orman niteliği ile adına tescil edildikleri, temyiz incelemesinden geçerek kesinleştikleri, davalıların dayandıkları Temmuz 1317 tarih 3 sıra nolu tapu kaydının karşısında hukukî değerini yitirmediği, çekişmeli taşınmazın dayanak tapunun miktarı ile geçerli kapsamı içinde kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır.

Şöyle ki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi kurul raporunda; çekişmeli taşınmazın % 20 ilâ 30 arasında değişken bir topografik yapıya sahip olduğu, alan üzerinde doğal olarak yetişmiş 40-50 yaşlarında baltalık meşe ve yaban armudu bulunduğu, 5-6 yıldır kendi haline terk edildiği, 1958 ve 1985 yılları memleket haritalarında yapraklı ağaç ve çalılık rumuzlu ormanlık alanda, 1951 yılı hava fotoğrafında ise genç yapraklı orman ağaçlarının gözüktüğü, etrafının Devlet ...ı ile çevrili olduğu, orman bütünlüğü içinde bulunduğu, orman sayılan yerlerden olduğu belirtilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın batısı, kuzeyi ve güneyi Devlet ...ı ile çevrili olup, doğusunda bulunan taşınmazda hükmen orman olmuştur. Bu durumda; çekişmeli taşınmaz orman bütünlüğü içinde yeraldığı gibi eski tarihli resmi belgelerde de orman olarak gözükmektedir.

Davalıların tutundukları Temmuz 1317 tarih 3 sıra nolu tapu kaydı kadastro çalışmaları sırasında dava dışı 465 ve 466 parsel sayılı taşınmazlara revizyon görmüş olup çekişmeli taşınmaz dayanak tapu kaydının miktar fazlası olarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine istinaden davalılar adlarına tespit edilmiştir.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın orman sınırları içinde kaldığı ancak Temmuz 1317 tarih 3 sıra nolu tapu kaydının miktarı ile revizyon gördüğü 465 ve 466 parsel sayılı taşınmazların ...

Yönetimi tarafından açılan davalar üzerine orman niteliği ile adına tescil edildikleri, temyiz incelemesinden geçerek kesinleştikleri, davalıların dayandıkları Temmuz 1317 tarih 3 sıra nolu tapu kaydının karşısında hukukî değerini yitirmediği, çekişmeli taşınmazın dayanak tapunun miktarı ile geçerli kapsamı içinde kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de tapu kaydı uygulaması yetersiz olduğu gibi biran için tapu kaydının çekişmeli yeri kapsadığı düşünülse dahi 4785 sayılı Kanun karşısında tapu hukukî değer taşımaz.

4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiçbir işleme lüzum olmaksızın devletleştirilmiştir. Diğer taraftan, tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan toprak kazanmasını sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K..

14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup bu yollarla ormandan yer kazanılamaz. Kaldı ki, orman bütünlüğü içinde bulunan taşınmazların 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan ... Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince Devlet ...ı olarak sınırlandırılmaları öngörülmüştür.

Bu durumda; mahkemece ... Yönetimi tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile çekişmeli taşınmazın özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde davanın reddi yönünde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.