Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2015/356 K.2015/8252

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

2011 yılında yapılan arazi kadastrosu sonucu, ... köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 1 parsel sayılı 78,009.202 m² yüzölçümündeki taşınmaz 01/07/2011 tarihinde orman vasfıyla Hazine adına tapuya tescil edilmiştir.

Davacı vekili 23/07/2013 tarihli dava dilekçesiyle, dava konusu parsel içerisinde kalan belli bir kısmın miras yoluyla müvekkillerine intikal ettiğini ve müvekkilleri adına zilyetlik şartlarının oluştuğu iddiasına dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile çekişmeli 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 08/07/2014 tarihli fen bilirkişi raporunda "A" harfi ile gösterilen 3848.237 m² ve "B" harfi ile gösterilen 4653.675 m²'lik kısmının tapusunun iptali ile mirasçıların payı oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 2011 yılında 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmaları bulunmaktadır.

Mahkemece; bilirkişi raporuna ekli krokide (A) ve (B) harfleriyle gösterilen ve sırasıyla 3848.237 ve 4653.675 m2 yüzölçümlü taşınmazların 1959 yılı memleket haritası ve dayanak hava fotoğraflarında orman sayılmayan yerlerden olduğu, davacılar yararına zilyetlik şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, incelenen dosya kapsamına, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre, mahkemenin değerlendirmesi yerinde değildir.

Şöyle ki; davacılar murisi Nedim Zaralı'nın orman alanını işgal ve yararlanma suçundan yargılandığı 13/06/2006 gün ve 2005/63 - 2005/60 sayılı dava dosyası ile köy merasına tecavüz suçundan yargılandığı 15.12.1999 gün ve 1999/49 - 1999/95 dava dosyasının mahkumiyet ile sonuçlandığı, 2005/63 E. sayılı dosyaya dayanak alınan orman bilirkişi raporunda taşınmazın (A) harfi ile gösterilen kısmının 1959 yılı memleket haritasında yeşil alanda kaldığı ve taşınmaz üzerinde 95 tane meşe ağacının olduğu,

aynı raporda (B) harfi ile gösterilen kısmın ise 1959 yılı memleket haritasında beyaz alanda kaldığı ve taşınmaz üzerinde orman ağacına rastlanılmadığı belirtilmiştir.

Mahkemece, 2005/63 E. sayılı dosyasına esas alınan orman bilirkişi raporu ile ana dosyada yer alan 10.07.2014 tarihli orman bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmediği, Yargıtay onayından geçerek kesinleşen 2005/63 - 2005/60 sayılı mahkumiyet kararının dava konusu yerle ilgisi olup olmadığı, ilgisi varsa dava konusu taşınmazın hangi kısmını kapsadığının belirlenmediği, ayrıca 2005/63 E. sayılı dava dosyası içerisindeki Temmuz 1975 tarih ve 78 nolu tapu kaydı ile 1999/49 E. sayılı dava dosyası içerisinde uygulandığı anlaşılan hudut ve mevki olarak belirtilen tapu kayıtlarının keşifte yöntemince uygulanmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle; mahkemece, Temmuz 1957 tarih 78 nolu tapu kaydı ile 1999/49 E. sayılı dosyada uygulandığı anlaşılan tapu kaydının, ilk oluşumlarından itibaren tüm gittileri ve varsa krokileri ile revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel ve dayanakları planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bir fen elemanı ile yaşlı, tarafsız yerel bilirkişiler aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, sulh ceza mahkemesinin yukarıda esas numarası belirtilen kararları,

krokisi ile dosya içerisindeki tapular uygulanarak dava konusu taşınmaz ile suça konu yerlerin aynı yer olup olmadığı (komşu parsellere ait kadastro tesbit tutanakları da değerlendirilerek) belirlenmeli ve uzman bilirkişiye bu uygulamayı gösteren kroki tanzim ettirilmeli, suça konu yer olduğunun belirlenmesi halinde mahkumiyet kararının B.K.

53. maddesi gereğince davalıyı bağlayacağı düşünülmeli, tapu kayıtlarının bu yerlere uydukları belirlendiği takdirde kayıtlar değişebilir sınırları içerdiğinden, 3402 sayılı Kanunun 20/C ve 32/3. maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamları belirlenmeli;

bozma öncesi alınan orman bilirkişi raporuna göre her ne kadar taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmişse de tapu değişebilir sınırlı olduğu ve tapunun miktarı ile geçerli olduğuna göre miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanıldığı kabul edilmeli ayrıca 2005/63 E. sayılı dosya ile 10.07.2014 tarihli orman bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin neyden kaynaklandığını açıklatır nitelikte ek rapor alınmalıdır.

Tapu kaydı taşınmaza uymaz ise taşınmazın üç sınırının orman bir sınırında ... Karayolu olduğuna göre; yolun kadim yol olup olmadığı, sonradan açılmış ise ne zaman açıldığı belirlenerek 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesinde ifade edilen orman içi açıklık olup olmadığı belirlenmelidir.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir.

Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar (gerçek kişiler) yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli.

3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacılar yanında, (murisler) yönünden de tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 3/7/2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.