KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2015/3867 E., 2015/8002 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taşınmaz hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, iştirak halinde mülkiyete tâbi taşınmazların paylı mülkiyete çevrilmesi istemine ilişkindir.
Sulh hukuk mahkemesince, davanın konusunun elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi olduğu, asliye hukuk mahkemesinin görevine girmediği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm verilmiştir.
Asliye hukuk mahkemesi tarafından ise, TMK'nın 644. maddesi uyarınca sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
TMK’nın 644. maddesi gereğince bir mirasçı, terekeye dahil malların tamamı veya bir kısmı üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi isteminde bulunduğu takdirde sulh hâkimi, diğer mirasçılara çağrıda bulunarak belirleyeceği süre içinde varsa itirazlarını bildirmeye davet eder. Elbirliği mülkiyetinin devamını haklı kılacak bir itiraz ileri sürülmediği veya mirasçılardan biri belirlenen süre içinde paylaşma davası açmadığı takdirde, istem konusu mal üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesine karar verilir.
Yine, dava tarihinde yürürlükteki 6100 sayılı HMK'nın 4/1-ç maddesinde sulh hukuk mahkemeleri için; ''Bu Kanun ile diğer kanunların, sulh hukuk mahkemesi veya sulh hukuk hâkimini görevlendirdiği davaları görürler'' hükmü getirilmiştir.
Somut olayda davacı, dava konusu taşınmazların diğer mirasçı ile birlikte elbirliği halinde mülkiyete tâbi olduğunu belirterek elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesini talep etmektedir. Bu durumda, yukarıda açıklanan hükümler gereğince uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2015/3867, K. 2015/8002, 30 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama