Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından 02.12.2013 hâkim havale tarihli dilekçe ile "...mahkemeye sundukları delillerinin dikkate alınmaması, davaya konu olay nedeniyle açılan ceza davasının bekletici mesele yapılmaması, itiraz ettikleri ve yanlış tespitlere dayanan raporlar ile yetinilerek dosyanın hesap bilirkişisine gönderilmesi, bu ara karardan rücû edilmesi taleplerinin rapor geldikten sonra reddedilmesi nedeniyle hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Reddedilen Hâkim ...... (......)'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından ...... İş Mahkemesi Hâkimi ......'ın 2012/696 E. sayılı dava dosyasına bakmasına devam etmesine ilişkin verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.
Dairece 25.03.2014 tarih ve 2014/1787 - 3562 sayılı bozma kararında özetle; “...Yapılan incelemede; reddi hâkim nedeni olarak ileri sürülen hususların, HMK'nın 36. maddesinde sayılan ve hâkimin reddini gerektiren nedenlerden olmadığı anlaşılsa da, merci tarafından verilen kararın gerekçe bölümünde talebin esasına ilişkin değerlendirme yapılıp, hüküm bölümünde " ......
İş Mahkemesi Hâkimi ......'ın 2012/696 E. sayılı dava dosyasına bakmasına devam etmesine" şeklinde karar verilmesinin doğru olmadığı, merci tarafından HMK'nın 42. maddesi uyarınca reddi hâkim talebi hakkında, talebin reddine veya kabulüne şeklinde karar verilmesi gerekirken, kanunda bulunmadığı halde reddedilen hâkimin davaya bakmasına ilişkin olarak yazılı şekilde hüküm kurulmasının usûl ve kanuna aykırı olduğu...” gereğine değinilmiştir.
Merci tarafından bozma kararına uyulduktan sonra reddi hâkim isteminin reddine ve ret talebinde bulunan tarafın kötüniyetli olduğundan 500.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.
Dairece 09.09.2014 tarih ve 2014/6279 - 7379 sayılı bozma kararında özetle; “...Talebi inceleyen mercinin HMK'nın 41. maddesinde düzenlenen geri çevirme verme yetkisi bulunmamaktadır. Merci tarafından hernekadar talebin reddi yönünde hüküm kurulmuş ise de, hüküm fıkrası ve gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, HMK'nın 42. madde uyarınca talebin esası hakkında ret veya kabul kararı verilmesi gerekirken, reddedilen hâkime tanınan ve esas hakkındaki hükümle birlikte temyiz kanun yolu açık bulunan HMK'nın 41. madde uyarınca inceleme yaparak geri çevirme niteliğinde ret kararı vermesi usûl ve kanuna uygun olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
Ayrıca, Dairenin yukarıda belirtilen bozma kararına konu merci kararında, reddi hâkim isteminde bulunan aleyhine disiplin para cezasına hükmedilmediği ve buna ilişkin olarak da aleyhe temyiz bulunmadığından aleyhe bozma yasağı nedeniyle ret isteminde bulunan aleyhine HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca disiplin para cezasına hükmedilmesi de doğru değildir...” gereğine değinilmiştir.
Merci tarafından bozma kararına uyulduktan sonra reddi hâkim isteminin HMK'nın 42. madde uyarınca reddine ilişkin verilen karar davalılardan ....... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/03/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.