KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2015/6042 E., 2015/9310 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Konya 1. Tüketici Mahkemesi
- Tarihi
- 05/09/2014
- Numarası
- 2014/998-2014/1012
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davada Konya 1. Tüketici ve Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, devre mülk satış sözleşmesinin ifasının imkansızlaşması nedeni ile davalı şirkete ödenen bedelin davalılardan tahsili istemine ilişkindir.
Asliye hukuk mahkemesince; devre mülk satış sözleşmesinden kaynaklanan davada tüketici mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Tüketici mahkemesi tarafından ise; davacının 12 adet devremülk satın aldığı, bu devremülklerin toplam konaklama süresinin 184 gün olup, davacının bir yılda 184 gün tatil yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olup davacının devremülkleri yatırım amacıyla satın aldığı tüketici konumunda olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunda değişiklik yapan 4822 sayılı Kanunun 3/c maddesinde “Konut ve tatil amaçlı taşınmaz malların”da Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamına alındığı anlaşılmakta olup, aynı Kanunun 23. maddesine göre de, bu Kanunun uygulanması ile ilgili olarak çıkacak her türlü uyuşmazlıkların tüketici mahkemesinde görüleceği hüküm altına alınmıştır.
Somut olayda davacı, davalı şirketten 11 adet (A) grubu (konaklama süresi 14 gün) ve 1 adet (C) grubu (konaklama süresi 30 gün) olmak üzere 12 adet devremülk satın aldığını, sözkonu devremülkler için “Ka'l” kararı verilmiş olması ile artık sözleşmenin ifasının mümkün olmadığı gerekçesi ile ödenen bedelin iadesi istemine ilişkin olup, davacının aldığı devremülk sayısı ve toplam konaklama süresi dikkate alındığında davacının tüketici kavramını taşımadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2015/6042, K. 2015/9310, 15 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama