Davacı Orman Yönetimi, Karakaya köyü 102 ada 1 sayılı orman parseline dahil olması gereken ve ekli krokide 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17 ve 18 sıra numaralı olarak gösterilen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu halde orman sınırları dışında bırakıldığı iddiasıyla dava açmıştır. Katılan davacılar ise; Karakaya köyü 216 ada 1, 2, 3, 217 ada 1, 220 ada 3, 221 ada 1, 223 ada 1 ve 224 ada 1 parsellerin kadastro mahkemesinde devam eden bu dava nedeniyle malik haneleri boş bırakılarak tespit edildiğini belirterek, anılan taşınmazlar yönünden zilyetlik ve tapuya dayanan mülkiyet iddiasında bulunmuşlardır.
Mahkemece, 102 ada 1 parselin orman niteliğiyle tespit edildiği ve davacı Orman Yönetiminin yoruma muhtaç bulunmayan dilekçesi ile orman olarak tespit edilen 102 ada 1 parseline dava açıldığı belirtilerek, açılan davada hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine ve Karakaya köyü 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir. Dairece karar bozulmuştur.
Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20/09/2011 tarih ve 2011/6494 E. - 2011/10241 K. sayılı ilâmında özetle: ''Mahkemece, davacı Orman Yönetiminin yoruma muhtaç bulunmayan dilekçesi ile orman olarak tespit edilen 102 ada 1 parseline dava açtığı ve anılan parselin Orman olarak tesbit gördüğü belirtilerek, açılan davada hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.
Şöyle ki; davacı Orman Yönetiminin 15/04/2009 tarihli dava dilekçesinin ekinde inceleme raporu ve kroki bulunmakta ve bu ekler dava dilekçesinde de belirtilmiştir.
Davacı Orman Yönetiminin dava dilekçesi ve dilekçeye ekli 10/04/2009 tarihli inceleme raporu ve krokiden davanın, 102 ada 1 sayılı orman parseli dışında bırakılan, dilekçeye ekli krokide 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17 ve 18 sıra numaralı ve kırmızı renkle taralı olarak gösterilen yerlere karşı açıldığı anlaşılmaktadır.
Nitekim, 16/06/2009 tarihli celsede, dava edilen yerlerin Kadastro Kanununun 11. maddesi gereğince kadastro tespit tutanaklarının ilanı için yazı yazılmasına karar verilmiş ve dava konusu edilen taşınmazların askı ilânları mahkeme tarafından yapılmıştır.
Hal böyle iken, mahkeme hâkimince dava dilekçesinde ada ve parsel sayısı itibariyle maddi hatadan kaynaklanan hatalı ifadeye değer verilerek, asıl dava edilen taşınmazlar hakkında taraf teşkili sağlanmadan ve işin esasına girilmeden davanın 102 ada 1 sayılı orman parseline açıldığına dair kabulü doğru değildir.'' denilmiştir.
Mahkemece bozma ilâmına uyulduktan sonra 102 ada 1 orman parseline sınır olan ve taşınmaz edinme sütununda zilyet olarak adı geçen şahıslar davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmıştır.
Mahkemece çekişmeli taşınmaz 266 ada 2 sayılı parsele ilişkin dava tefrik edilerek yargılamaya 2014/24 Esas sayılı dosya üzerinden devam edilmiş ve çekişmeli taşınmazın edinme sütununda zilyet olarak adı geçen M.. B.. davaya dahil edilerek yargılamaya devam edilmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve 266 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile, fen bilirkişisinin 02/05/2014 tarihli raporunda ekli krokide (A) harfi ile işaretli 1.060,53 m2'lik kısmının ifrazı ile aynı ada son parsel numarası verilerek orman vasfı ile M.. H.. adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı rapora ekli krokide (B) harfi ile işaretli 868,62 m2'lik kısmının kargir ev ve ambar ve samanlık ve fındık bahçesi vasfı ile davalı Osman oğlu M..
B.. adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 22.07.2009 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın temyize konu (B) harfli bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre,
yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 10/06/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.