KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2015/6755 E., 2015/5647 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 03/02/2015
- Numarası
- 2014/325 - 2015/13
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gaziantep 2. Sulh Hukuk ve Ermenek Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, vasinin değiştirilmesi talebine ilişkindir.
Kısıtlı M.. G..'e Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.03.2012 tarih 2012/339 E. - 2012/416 K. sayılı ilâmı ile M.. Ö.. vasi olarak atanmıştır. Gaziantep Oğuzeli Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü kısıtlının kurumlarından ayrılması nedeniyle vasi M.. Ö..'ın vasiliğinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, kısıtlının yerleşim yeri adresinin "A. R. A. Zihinsel Engelliler Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Ermenek/Karaman" olduğundan bahisle yetkisizlik kararı vermiştir.
Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlının yerleşim yerinin "Karaman/Ermenek" olarak değiştirilmesine ilişkin vesayet makamınca alınmış herhangi bir kararın bulunmadığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.
Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 412/1. maddesi uyarınca da; "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez."
Dosyanın incelenmesinden, M.. G..'in kısıtlanmasından sonra vesayet makamı olan Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesince TMK m 412/1'e göre verilmiş bir yerleşim yeri değişikliğine izin kararı olmadığının ve yetkili vesayet makamının Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunun anlaşılması nedeniyle uyuşmazlığın Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2015/6755, K. 2015/5647, 11 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama