... Merkez ilçesi, ... Köyü 970 parsel sayılı 2.500,00 m2 yüzölçümlü taşınmaz, tarla vasfıyla ... adına tapuda kayıtlı olup; üzerinde, 2942 sayılı Kanunun 7/B maddesi gereğince ... Elektrik Dağıtım Kurumu lehine istimlak şerhi vardır.
Davacı Orman Yönetimi, ... köyü 970 parsel sayılı taşınmazın tapuda davalıların murisi adına kayıtlı olduğunu, davalı taşınmazın tamamının 2007 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını ve işlemin kesinleştiğini ileri sürerek, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescili, lehine istimlak şerhi bulunan kurumun özelleştirilmesi sonucunda davalı ... . A.Ş. lehine olan istimlak şerhinin kaldırılması, müdahalenin men'i ve kal'i ile karar kesinleşinceye kadar taşınmaz üzerine ihtiyati tedbir konulması istemleriyle dava açmıştır.
Yargılama sırasında dava ...'a ihbar edilmiştir.
Mahkemece; davanın kabulü ile, ... Merkez ilçesi, ... köyü 970 parsel (Yenileme sonrası 121 ada 30 parsel) sayılı taşınmazın tamamının tapu kaydının iptali ile Hazine adına orman vasfıyla tesciline, müdahalenin men'i ve kal' taleplerinin reddine, kararın kesinleşmesini müteakip şerhlerin kaldırılması için müzekkere yazılmasına, ... hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi ve ihbar olunan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman sınırı içinde kalan tapu kaydının iptali ve tescil ile müdahalenin men'i ve kal' istemlerine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 766 sayılı Kanun hükümlerine göre 1970 yılında yapılıp kesinleşen genel arazi kadastrosu, 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 10.08.2006 tarihinde ilâna çıkarılarak kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın tamamen orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına, davalı tarafından dava tarihine kadar tapu kaydına dayanılarak tasarruf edildiğinden ve bu tarihe kadar davalı tarafından çekişmeli taşınmaza haksız elatma sözkonusu olmadığından, Orman Yönetiminin müdahalenin men'i ve kal' taleplerinin reddine karar verilmesinde ve ormanların korunmasına ilişkin Anayasanın 169 ve 6831 sayılı Kanunun 17.
maddeleri ile bu maddelerde yasaklanan eylemlerin yapılmasını cezai müeyyideye bağlayan 6831 sayılı Kanunun 93. maddeleri karşısında orman parselleri üzerinde herhangi bir şerh konulamayacağından şerhlerin kaldırılmasına karar verilmesine dair mahkemece davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak; Orman Yönetimi tarafından açılan davanın kabulüne karar verildiği halde Orman Yönetiminden nisbi harç alınması doğru değil ise de bu durum hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hükmün 7. bendinin hükümden çıkarılarak bunun yerine “Davanın kabulüne karar verildiğinden Orman Yönetiminden harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde dava açarken alınan başvurma harcı ile peşin harcın davacı Orman Yönetimine iadesine," cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinin atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/04/2016 tarihinde oy birlği ile karar verildi.