Davacı vekili, 15/02/2010 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... köyünde bulunan yaklaşık 8000 m² yüzölçümündeki taşınmazın bağ vasfında, 40 dönüm kadarının da tarla vasfında olup tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescilini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile ... köyünde bulunan kuzeyi ve doğusu 1191, 1192 ve 694 parsel sayılı taşınmazlar ile güneyi ve batısı ise, tescil harici taşınmazlarla çevrili dava konusu taşınmazın, ...04/2012 tarihli krokide (C-K3) sembolü ile gösterilen 16.584,68 m²'lik kısmının tarla vasfıyla, (B2-KD) sembolü ile gösterilen 887,33 m²'lik kısmının ise bağ vasfıyla davacı .. oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline,"C-K1" sembolü ile gösterilen tarla vasfındaki 10.516,43 m²'lik kısmı,
(C-K2) sembolü ile gösterilen tarla vasfındaki 121,04 m²'lik kısmı ve (B2-K) sembolü ile gösterilen bağ vasfındaki 1.912,94 m²'lik kısmında davacının mülkiyet hakkı kazandığının tesbitine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine, dahili davalılar Orman Yönetimi ve ... tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz incelemesi üzerine yerel mahkeme hükmü .... Hukuk Dairesinin 13.02.2014 tarih ve 2013/9319 E. - 2014/1842 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle. “Mahkemece çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan veya kanunlar gereğince devlete intikal eden yerlerle ilgisinin olmadığı, davacı lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır.
3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen, imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten tescil davasının açıldığı güne kadar ...yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülen taşınmazların, Kadastro Kanununun 14. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında niteliğinin, imar ve ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin,
kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile davanın açıldığı tarihten 15 - ...yıl önce en az iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının,
özellikle ön bindirmeli çekilen ve birbirini izleyen stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip
taşınmazın niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesi gerekir. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması bozmayı gerektirir." hususlarına değinilmiştir.
Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın reddine,
18/07/2014 tarihli ek fen bilirkişi raporunda (a1) ile gösterilen ve kamulaştırma kotu dışında bulunduğu anlaşılan 17.432,784 m²'lik kısmın 4. sınıf kuru tarım arazisi vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline,
18/07/2014 tarihli ek fen bilirkişi raporunda (b4) ile gösterilen ve kamulaştırma kotu dışında bulunduğu anlaşılan 349,429 m²'lik kısmın orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline,
Kamulaştırma kotu içerisinde yer alıp, baraj göl alanı olarak tespit edilmiş olmaları nedenleriyle Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tescili mümkün olmayan yerlerden olduğu anlaşılan ve 18/07/2014 tarihli ek fen bilirkişi raporunda (b1), (b2), (b3) ve (a2) ile gösterilen kısımlar hakkında, "red" dışında başkaca bir karar verilmesine yer olmadığına,
Davada taraf olmayan bir şahıs adına kayıtlı tapulu arazi konumunda olduğu anlaşılan ve 18/07/2014 tarihli ek fen bilirkişi raporunda (c1) ve (c2) ile gösterilen kısımlar hakkında, "ret" dışında başkaca bir karar verilmesine yer olmadığına,
karar verilmiş; hüküm, dahili davalı ... Yönetimi vekilince (a1) ile gösterilen bölümün orman olduğu iddiasıyla ve ücreti vekalete hükmedilmemesi nedeniyle; davacı gerçek kişi vekilince ise (b1), (b2), (b3) ve (a2) ile gösterilen bölümlerle ilgili esasa ilişkin olarak temyiz edilmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi ve ziraatçi bilirkişi raporlarına göre, özellikle 1950 ve 1984 tarihli hava fotoğraflarının yapılan incelemesinde taşınmazın (a) harfi ile gösterilen bölümlerinin seconder yapıda taşlık ve çalılık yapıda, (b) harfi ile gösterilen bölümlerinin ise meşe ağaçlarıyla kaplı olduğu, yine (a2) ile gösterilen bölümde tarımsal faaliyet bulunmadığı,
(b1), (b2) ve (b3) ile gösterilen bölümlerinde ise davacı gerçek kişi yararına kanunun aradığı zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı saptandığına göre, mahkemece davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak; mahkemece kurulan hükmün 8. bendinde davalı Hazinenin iki kez sehven yazılmış olduğu ve bunun yerine Orman Yönetimi yazılmak istendiği anlaşılmış olduğundan ve bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hüküm fıkrasının 8. bendinde yer alan “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 1.500,00.-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılar Hazine, ... ve Hazineye verilmesine” ibaresi kaldırılarak,
bunun yerine “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 1.500,00.-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılar Hazine, ... ve Orman Yönetimine verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/03/2016 günü oy birliği ile karar verildi.