Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2015/7863 K.2015/10949

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı S.. B.. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

2003 yılında yapılan kadastro sırasında D... ilçesi, H... köyü 101 ada 197 parsel sayılı 16325,12 m² yüzölçümündeki taşınmaz, Şubat 1976 tarih 30 numaralı tapu kaydına istinaden tarla niteliğiyle, 101 ada 255 parsel sayılı 25809,67 m² yüzölçümündeki taşınmaz, Mart 1988 tarih ve 24 numaralı tapu kaydına istinaden tarla niteliğiyle, davalı adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazların zilyetlikle mülk edinme şartlarının oluşmadığı ve orman olduğu, kayıt miktar fazlası bulunduğu iddiasıyla dava açmış; Orman Yönetimi, taşınmazların orman olduğu iddiasıyla davaya müdahale talebinde bulunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 101 ada 197 ve 101 ada 255 parsel sayılı taşınmazların davalı S.. B.. adına olan tespitinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1966 yılında seri bazda yapılan orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre yapılıp kesinleşen evelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Mahkemece verilen karar, usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; dava konusu taşınmazların beyanlar hanesinde "H... B...." lehine ipotek şerhi verildiği anlaşılmaktadır. Davada davalı sıfatının tapu maliki ile ipotek sahibi olarak adı yazılan H.... B...... A.Ş.'ye ait olması gerekirdi. Ancak, davacı, dava dilekçesinde davalı olarak sadece tapu malikine husumet yönelterek dava açmıştır. Bu nedenle, ipotek sahibi olan H.... B..... A.Ş.'yi davaya dahil edilerek taraf oluşturulup savunma ve delileri de sorulduktan sonra tüm delillerle birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenip yazılı olduğu gibi karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.