Davacılar vekili, 15.02.2006 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği .... köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, davacıların murisleri ....'den kaldığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacılar yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi gereğince adlarına tescili istemiyle dava açmıştır.
Müdahiller ... ve arkadaşları ise, taşınmazların kendilerine ait olduğu iddiasıyla davaya katılmışlardır.
Yargılama sırasında, 2013 yılında 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında çekişmeli taşınmazlara 1407, 1411, 1420 parsel numarası verilerek, sırasıyla 7907 m², 6684 m² ve 2332 m² yüzölçümü ve tarla niteliğiyle kadastro tutanağı düzenlenmesi üzerine, mahkemece görevsizlik kararı verilerek, 3402 sayılı Kanunun 5 ve 27. maddeleri gereğince, tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine gönderilmiş; mahkemece, gerçek kişilerin davalarının reddine, taşınmazların orman niteliğiyle adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 16.08.1966 tarihinde kesinleşmiş, taşınmazlar 766 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince tapulama harici bırakılmış, kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. Yörede 1976 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması ile 17.04.1986 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 2/B madde uygulaması, dava sırasında 2013 yılında 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince evvelce tapulama harici bırakılan yerlerde yapılan kadastro çalışması bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporlarına göre, çekişmeli taşınmazların 1987 tarihli hava fotoğraflarında ve güncel fotoğraflarda çalılık, kayalık niteliğinde ve % 12'den fazla eğimli oldukları belirlenerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, ret sebebi ortak olan davalı ve Belediye Başkanlığı lehine, ortak vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken, ayrı ayrı dörtyüzellişer TL vekâlet ücreti takdir edilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu nedenle, hükmün 3. bendi yerine "Ret sebebi ortak olan davalı ve Belediye Başkanlığı lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 31/son maddesi gereğince takdir edilen dörtyüzelli TL vekâlet ücretinin davacı ve müdahillerden alınarak davalı ve Belediye Başkanlığına verilmesine" ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 22.06.2015 günü oy birliği ile karar verildi.