Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2015/8305 K.2015/10130

Taraflar arasındaki menfi tespit davasında ... Asliye Hukuk ve ... Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, davacının babası ... ile davalı arasındaki abonelik sözleşmesi gereğince tahakkuk ettirilen borcun bir kısmından dolayı, tek mirasçısı sıfatıyla borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesince, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Tüketici mahkemesi tarafından ise, taraflar arasında abonelik sözleşmesi bulunmadığı, dolayısıyla tüketici işleminden sözedilemeyeceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

4822 sayılı Kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde kanunun amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, 1 inci maddede belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun 3. maddesinde "Tüketici: Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi" şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukukî işlemin 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilebilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda taraflar arasında bir abonelik sözleşmesi yok ise de sözleşmenin davacının babası ile yapıldığı, tarafların kabulünde olup, buna göre taraflar arasında tüketici işlemi bulunduğuna göre uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülerek çözümlenmesi gerekmektedir.