Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2015/8983 K.2016/4949

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

... ili, ... ilçesi, ... köyü 273 ada 116 parsel sayılı 1.977,56 m2 yüzölçümlü tarla vasıflı taşınmaz, 06.04.2010 tarih ve 38 cilt, 3702 sahife numaralı tapu kaydına dayanılarak ... ... adına tespit edilmiş, tutanağın beyanlar hanesine “6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Bu parsel 1995 yılından beri Salih evlatları ... ve ... ve ... ve ... ve ... ve ...'un kullanımındadır.” yazılmıştır.

Davacı ... ..., 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesinin uygulanması sonucunda ... adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin kullanıcı ve muhtesat tespiti çalışmalarının 31.05.2012 tarihinde tamamlandığını, çalışmalar neticesinde orman sınırları dışına çıkarılan 273 ada 116 no'lu parselin kesinleşmiş orman tahdit sınırları içerisinde bulunduğunu, 2/B çalışması yapan kadastro komisyonunun hata yaparak beyanlar hanesine davalıların adlarının şerh düşüldüğünü ve 01.06.2012 tarihinde askıya çıkarıldığını,

tamamıyla orman tahdit sınırları içerisinde bulunan ve fiili olarak da ağaçlarla ve orman bitki örtüsü ile kaplı eylemli orman vasfında bulunan dava konusu parselin özel mülkiyet ve zilyetlikle iktisaba konu olamayacağını belirterek, dava konusu parselin tespitinin iptali ile yeniden orman sınırları içerisine alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... ... ise, dava konusu taşınmazın 2/B çalışmasının orman mevzuatı ile tapu ve kadastro mevzuatına göre yapıldığını, kadastro tespitinin yasaya uygun ve doğru yapıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile dava konusu ... ili, ... ilçesi ... köyü 273 ada 116 parsel numaralı taşınmazın orman sınırları içerisine alınmasına karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununun (5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen) Ek 4. maddesi uyarınca 2/B madde alanlarında yapılan kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1972 yılında 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu, 06.04.1994 tarihinde ilân edilmiş orman kadastrosu ve 2/B çalışması ile 01.06.2012 tarihinde ilân edilmiş kullanım kadastrosu yapılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Hükme esas alınan ziraat bilirkişisinin 11.09.2014 havale tarihli raporu ile orman bilirkişisinin 22.07.2014 havale tarihli raporu birbiri ile çelişkilidir. Şöyle ki, ziraat bilirkişisinin raporunda taşınmazın tarla vasıflı olduğu ve buğday ekilerek kullanıldığı belirtilmişken, orman bilirkişisinin raporunda taşınmazın eylemli olarak orman olduğu, 20 - 60 yaşlarında, 05 - 07 kapalılıkta, 8 - 10 metre boyunda meşe-gürgen karışık orman ağaçları ile kaplı olduğu bildirilmiştir. Mahkemece bilirkişi raporlarındaki çelişki giderilmeden karar verilmiş olup eksik inceleme ve çelişkili bilirkişi raporu ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu nedenlerle, mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ve fen memuru ve bir ziraat mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşif ile mahkeme hâkimince yapılacak gözlem, keşif tutanağına aktarılarak ve taşınmazın dört bir yandan fotoğrafları çektirilerek bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeli,

davacı ... ... kullanım kadastrosu çalışmasına taşınmazın eylemli orman olduğu iddiası ile dava açtığından taşınmaz eylemli orman olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli, taşınmaz eylemli orman ise, davacının davasının kabulüne; değilse reddine karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.