Davacılar vekili, 16/12/2010 havale tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri; ... köyünde bulunan taşınmazların tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkilleri yararlarına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre müvekkilleri adlarına tescilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece; davanın kabulü ile ... köyü, Burunalan mevkiinde bulunan 12.04.2011 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 2599.99 m2'lik taşınmazın ... niteliği ile (B) harfi ile gösterilen 2231.72 m2 taşınmazın ... ev ve ... niteliği ile ..., (C) harfi ile gösterilen 7421.90 m2'lik taşınmazın ... ev ve ... niteliği ile ... adına tapuya tesciline, (D) harfi ile gösterilen 2027.83 m2'lik taşınmazın imar ve ihyası yapılmamış olduğundan bu kısım yönünden davanın reddi ile bu kısmın hali arazi niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1949 yılında Orman Kadastro Komisyonunca yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 3302 sayılı Kanuna göre 16.01.2002 tarihinde ilânı yapılarak dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi 29/07/1977 tarihinde yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 16/12/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.