Davacı, 04/07/2013 tarihli dava dilekçesinde sınırları yazılı, Aliağa ilçesi, Bozköy köyünde bulunan taşınmazda 2012 yılında çalışan 163 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından, 2/B çalışması yapılması gerekirken yapılmadığını bildirerek, taşınmazın 2/B kapsamına alınmasını istemiştir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından esasa; davalı Orman Yönetimi tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Dava, orman kadastrosuna itiraza (orman olarak sınırlandırılan yerin 2/B ile çıkarılması istemine) ilişkindir.
Yörede, 1946 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastrosu, 1975 yılında 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik hükümlerine göre aplikasyon ve 2. madde uygulaması, 2011 yılında yapılıp 01/06/2012 tarihinde 1 ay süre ile ilân edilen 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B uygulaması ve henüz sınırlaması yapılmamış ormanların 4999 sayılı Kanuna göre kadastrosu çalışması vardır.
Arazi kadastrosu 1963 yılında yapılmış, çekişmeli taşınmaz 603 parsel numarası ile orman olarak tespit ve tescil edilmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporlarına göre çekişmeli taşınmazın yörede 1946 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastro çalışmasında orman sınırları dışında bırakıldığı, daha sonra 1975 yılında yapılan aplikasyonda bu durumun değişmediği, 1963 yılında 603 parsel numarası verilerek orman niteliğiyle kadastro tutanağı düzenlenmiş ve tapuya da orman olarak tescil edilmiş ise de, davacının 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesinde yazılı 10 yıllık süre içinde orman tapusunun iptali yolunda bir dava açmadığı,
2012 yılında 4999 sayılı kanuna göre yapılan orman kadastrosunda çevresinin orman olarak sınırlandırıldığı, davacının talebi, tapuda orman olarak kayıtlı yerin 2/B'ye ayrılması ise de, 2/B uygulaması yapılması konusunda idareyi zorlayıcı nitelikte dava açma imkanının bulunmadığı saptanarak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır;
ancak, dava reddedildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Orman Yönetimi lehine vekalet ücreti takdir edilmemiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu nedenle, hükmün 5. paragrafının hükümden çıkarılarak, yerine; " 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesine göre takdir edilen 200.- TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak, davalı Orman Yönetimine verilmesine" ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 19/10/2015 günü oy birliği ile karar verildi.