Davacı vekili 17/05/2010 tarihli dava dilekçesi ile; müvekkile borçlu olan ... İnşaat Taah. Tur. ...
Sanayi Şirketi adına kayıtlı olan ve müvekkil lehine ipotek şerhi bulunan .... mahallesi 764 ada 8 sayılı parselde kayıtlı kat 1/3, 5/14 ve 9/25 nolu meskenler üzerinde müvekkili lehine olan ipotek şerhinin davacı bankanın hiçbir talimatı olmadan tapu müdürlüğünce fek edildiğini, borçlu şirketin borcunu ödememesi üzerine borçlu aleyhine davacı tarafından icra takibi yapıldığı dava konusu parselde bulunan kat 7/20 nolu meskenin açık artırma ile 65100,00.-TL'ye satıldığı, satış bedelinden 62534,00.-TL'nin banka hesaplarına yatırıldığı kalan borcunun tahsil edilemediği,
tapu kaydındaki ipotek şerhinin fek edilmesi nedeni ile bankanın elinde hiçbir teminat kalmadığı ve icra dosyasındaki alacağın da tahsil edilemediği, borçlu aleyhine başka bir icra dosyası ile ilamsız takip yapıldığı, 3/9 nolu bağımsız bölüm üzerinde 27/04/2010 tarihi itibari ile ...
İl Müdürlüğünün 57050,00.-TL değerinde 1. sırada haczi olduğunu öğrendiklerini, ilamsız takip nedeni ile borçlunun hiçbir menkul ve gayrımenkulüne rastlanmadığını borçluların ödeme aczi içerisinde olduklarının tespit edildiği, tapu müdürlüğünün 19.01.2009 tarihli yazısı ile dava konusu taşınmazın 1/3-5/14-9/25 nolu meskenler üzerinde sehven ipoteklerin fek edildiğinin bildirildiğini,
tapu müdürlüğünden bu taşınmazlar üzerine tekrar ipotek tesis edilerek yanlışlığın düzeltilmesini talep ettikleri ancak tapu müdürlüğünün 31/03/2010 tarih 545 sayılı yazıları ile anılan taşınmazların 3. kişilere satılmış olması nedeni ile taleplerini reddettiğini tüm bu nedenlerden dolayı davacının alacağını tahsil edemediğini belirterek davacının fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 57236,00.-TL zararın davacı bankanın ticari kredilere uyguladığı en yüksek temerrüt faizi oranında davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne 57236,00.TL'nin ticari kredilere uyguladığı en yüksek temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 23/02/2012 tarih 2011/192 - 2012/2797 sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; “1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla kanuna uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazına gelince; dava, tapu memurunun hatası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davacıların haksız olarak zarara uğratıldığı gerekçesiyle istek aynen kabul edilmiştir. Ancak dosya kapsamında zarar kapsamı belirlenmesi için hiçbir inceleme yapılmadığı görülmektedir.
Mahkemece icra dosyaları ve ipotek akit tabloları getirtilerek ve gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak davacının takip borçlusundan tahsil imkanı kalmayan ne kadar alacağı bulunduğu, bu alacağın tahsili için borçlu aleyhine ya da borçlunun başka malları üzerinden işlem yapılma imkanı bulunup bulunmadığı, sehven kaldırıldığı anlaşılan ipotekle teminat altına alınan alacak miktarı da değerlendirilip davacının zararı belirlendikten sonra hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile davacının talep ettiği miktarın aynen zarar olarak hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.” denilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu; davanın kabulü ile, 57236,00.-TL'nin dava tarihinden itibaren ticari kredilere uyguladığı en yüksek temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 10/02/2014 tarih 2013/21840 - 2014/2730 sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; “...davalı idare vekilinin sair temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;
1- TMK'nın 1007. maddesi gereğince açılan tazminat davalarında davalı sıfatı Hazinenin olup, tapu müdürlüğünün davalı sıfatı bulunmamaktadır. Davacının amacı Devlet tüzel kişiliğini dava etmek olup, davasını yanlış idareye yöneltmesi hasımda değil, temsilcide yanılmadır.
Bu durumda, davacıya Hazine’yi davaya dahil etmesi için süre verilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu karar verilmesi,
2- Kabule göre de; hükmedilen bedele dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekirken, ticari kredilere uygulanan en yüksek temerrüt faizi uygulanması, doğru görülmemiştir.” denilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu; davanın kabulü ile, 57236,00.-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tapu sicilinin hatalı tutulmasından dolayı uğranılan zararın 4271 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 24/11/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.