1979 yılında yapılan tapulama çalışmalarında, dava konusu, ... köyünde kain 1300 m² yüzölçümündeki 437 parsel sayılı taşınmaz ile 1400m2 yüzölçümlü 438 parsel sayılı taşınmaz çalılık vasfı ile ... adına tespit ve tapuya tescil edilmişlerdir. 2400 m² yüzölçümlü 434 parsel sayılı taşınmaz ise bağ ve zeytinlik vasfı ile ... adına tespit ve tapuya tescil edilmiş, daha sonra 2011 yılında davacı ... tarafından satın alınmıştır.
Davacı ... 12/07/2013 tarihli dilekçesi ile satış sonucu adına tapuda kayıtlı bulunan 434 ve 437 parsel sayılı taşınmazların 2/B madde kapsamından çıkarılmasını, 434 ve 437 parsel sayılı taşınmazların kuzeyinde yer alan 5 dönüm miktarındaki arazisinin de 2/B madde kapsamına alınmasını istemiştir.
Davacı keşif sırasında verdiği imzalı beyanında 434 ve 437 sayılı parsellele yönelik açtığı davasından feragat ettiğini bildirmiştir.
Yargılama neticesinde mahkemece; davacının dava konusu 434 ve 437 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davasından feragat etmesi nedeniyle davanın reddine, 434 ve 437 sayılı parsellerin ... adına tespit gibi tescillerine, davacının 434 ve 437 sayılı taşınmazların kuzeyinde bulunan (A) harfli bölümün öncesinin orman olduğu, halen ortalama % 16 eğimli, toprak muhafaza karakteri taşıdığı ve orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşıldığı, bu alan içinde kaldığı anlaşılan 438 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili süreci içinde açılmış dava bulunmadığından bu yöndeki taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, orman sınırları içinde bırakılan taşınmazın 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılması istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 2012 yılında yapılarak 27/06/2013 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B madde çalışmaları bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, mahkemece dava konusu 434 ve 437 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmesinde ve (A) harfli bölüm içinde yer alan 438 parsel sayılı taşınmazın zaten 2/B madde uygulaması ile ... adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, geriye kalan bölümün de uzman bilirkişi raporlarına göre öncesinin orman sayılan yerlerden olduğu ve tahdit içinde olan yerin hangi nedenle olursa olsun orman sınırları dışına çıkartılması için Orman Yönetimini zorlayıcı nitelikte dava açılamayacağı gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, yerel mahkemece hükümde 434 ve 437 parsel sayılı taşınmazlar davacı adına tapuda kayıtlı olduğu halde, tekrar davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesi ve yine
davalılar lehine davanın aynı nedenle reddedilmesi nedeniyle tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davalılar Orman Yönetimi ve ... yararına ayrı ayrı vekalet ücretine takdir edilmesi doğru değil ise de bu hususların hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Bu sebeple, hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan "REDDİNE" kelimesinden sonra gelen paragraf ile buna bağlı olarak a) ve b) yazılı yerlerin 5. bendin hüküm yerinden çıkarılmasına ve 5. bent olarak "davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden 3402 sayılı Kanunun 31/3. maddesi gereğince takdir edilen 1500 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar ... ve Orman Yönetimine verilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA,
temyiz harcının istek halinde iadesine 15/10/2018 gününde oy birliği ile karar verilidi.