Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından sunulan 20.05.2016 tarihli dilekçe ile özetle [...12.05.2016 tarihli duruşmada mahkeme hakiminin davacı vekiline hitaben "Ne diyorsunuz...., karar ver diyorsan vereyim, mehil ver diyorsan vereyim, kusur ver dersen o da olur" dediğini, hakimin keşif mahallini incelemediğini, bilirkişi raporlarına karşı tarafların beyanlarını almadan dava hakkındaki karar verme isteğini davacı yanın isteğine bıraktığını, delil listesinde bulunmayan eski dava dosyasından davacı vasıtasıyla delil toplandığını, hakimin tarafsızlığı yönünde şüpheler oluştuğunu...] belirterek reddi hakim talebinde bulunmuştur.
Reddedilen hakim tarafından , talebin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hakim talebinin esastan reddine, ret talebinde bulunan davalının 1.000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İncelenen dosya kapsamına göre hakimin reddi için ileri sürülen sebepler HMK'nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığından talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca para cezasına hükmedilebilmesi için reddi hakim talebinin esastan reddi ile ret talebinin kötüniyetle yapılması gerekmektedir.
Somut olayda; davalı vekili ret talebinde bulunmuş olup ret talebinin kötüniyetli olduğu yönünde kanaat oluşmadığı halde davalının 1.000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hükmün iki rakamlı 2. bendinin tamamen kaldırılarak bunun yerine "Ret talebinin kötüniyetle yapıldığı yönünde kanaat oluşmadığından HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca disiplin para cezası takdirine yer olmadığına" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi göndermesiyle HUMK’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17.11.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.