KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2016/11279 E., 2016/10681 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Kasım 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada .... 24. Asliye Ticaret ve ... 25. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, ... Cumhuriyeti ... Şehri ... İlçe Mahkemesi tarafından tesis edilen 27.07.2012 tarihli ve 2(001)-4692/2012 sayılı mahkeme kararının Türkiye'de tenfizi istemine ilişkindir.
... 24. Asliye Ticaret Mahkemesince, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanunun 51. maddesi gereğince asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
... 25. Asliye Hukuk Mahkemesi ise uyuşmazlığa davacı bankanın ... İnşaat Yapı Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile yaptığı kredi sözleşmesinde davalının kefil olduğu bu nedenle asıl borçlarla birlikte ticari kredi nedeniyle sorumluluğuna dayandığı, dolayısıyla verilen kredi ticari bir kredi olup, taraflar arasındaki ilişkinin ticari ilişki olduğu, davanın ticari bir dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.
5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanunun 51. maddesinde "Tenfiz kararları hakkında görevli mahkeme asliye mahkemesidir" hükmü yer almaktadır.
Somut olayda; mahkeme kararına konu olayın kredi ticari bir kredi olup, taraflar arasındaki ilişkinin ticari ilişki olduğu, davanın ticari bir dava olduğu ve uyuşmazlığın 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında kaldığı, çözümü sırasında ülkemizin maddi hukuk kuralları ile kamu düzenine ilişkin tenfiz şartlarının da değerlendirilmesi gerekeceği gözetilmelidir. Buna göre Türk Ticaret Kanunu kapsamında kalan yabancı mahkeme kararına ilişkin uyuşmazlığın tenfizinde görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğu anlaşılmaktadır.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2016/11279, K. 2016/10681, 14 Kasım 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama