Taraflar arasında görülen davanın 16.06.2016 tarihli oturumunda davacı imzalı beyanında "Ben biliyorumki hakim davamı reddecek bu yüzden tarafsızlığını yitiren hakimin reddini talep ediyorum" demek suretiyle reddi hakim talebinde bulunmuştur.
Reddedilen hâkim tarafından, talebin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hakim talebinin esastan reddine, HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca red talebinde bulunan davacının 500,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
HMK'nın 38/2. maddesinde "Hakimin reddi, dilekçeyle talep edilir" hükmüne yer verilmiştir.
Somut olayda davacı 16.06.2016 tarihli oturumda sözlü olarak reddi hakim isteğinde bulunmuştur. Bu durumda reddi hakim talebini değerlendiren merci tarafından reddi hakim isteğinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken esastan ret kararı verilmesi doğru değil ise de bu durum hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hükmün 1 ve 2 rakamlı bentlerinin tamamen kaldırılarak bunların yerine “1-Davacının dilekçe ile reddi hakim talebinde bulunmadığından reddi hakim talebinin usulden reddine,
2-Reddi hakim talebinin usulden reddedilmesi nedeni ile HMK'nın 42/4. maddesinde yazılı koşullar oluşmadığından davacı hakkında disiplin para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına” cümlelerinin yazılması sureti ile düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/11/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.